‹ กลับ
เรื่องพระเทวทัตต์
เล่ม ๑ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๑ (ปาราชิก–นิสสัคคิยปาจิตตีย์) · ข้อ 597 · วิ.มหา.๑. ๑/๑๘๔๒๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๙๗] จบญัตติ ต้องอาบัติทุกกฏ. จบกรรมวาจาสองครั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัย. จบกรรมวาจาครั้งสุด ต้องอาบัติสังฆาทิเสส. เมื่อต้องอาบัติสังฆาทิเสส อาบัติทุกกฏเพราะบัญญัติ อาบัติถุลลัจจัยเพราะกรรมวาจา สองครั้ง ย่อมระงับ. บทว่า สังฆาทิเสส ความว่า สงฆ์เท่านั้นให้ปริวาสเพื่ออาบัตินั้น ชักเข้าหาอาบัติเดิม ให้มานัต เรียกเข้าหมู่ ไม่ใช่คณะมากรูปด้วยกัน ไม่ใช่บุคคลรูปเดียว เพราะฉะนั้น จึงตรัส เรียกว่า สังฆาทิเสส คำว่า สังฆาทิเสส เป็นการขนานนาม คือเป็นชื่อของอาบัตินิกายนั้นแล แม้เพราะเหตุนั้น จึงตรัสเรียกว่า สังฆาทิเสส.
เทียบรายประโยค (20 ประโยค)
ss10:2.17 #
โส ภิกฺขูติ✎ ร่าง
So bhikkhūti
ss10:2.18 #
โย โส สงฺฆเภทโก ภิกฺขุ ฯ✎ ร่าง
yo so saṅghabhedako bhikkhu.
ss10:2.19 #
ภิกฺขูหีติ✎ ร่าง
Bhikkhūhīti
ss10:2.20 #
อญฺเญหิ ภิกฺขูหิ ฯ เย ปสฺสนฺติ เย สุณนฺติ เตหิ วตฺตพฺโพ✎ ร่าง
aññehi bhikkhūhi. Ye passanti, ye suṇanti, tehi vattabbo—
อ้างอิงสยามรัฐ 1.403 · พุทธชยันตี 1.454
ss10:2.21 #
มา อายสฺมา สมคฺคสฺส สงฺฆสฺส เภทาย ปรกฺกมิ เภทนสํวตฺตนิกํ วา อธิกรณํ สมาทาย ปคฺคยฺห อฏฺฐาสิ✎ ร่าง
“māyasmā samaggassa saṅghassa bhedāya parakkami, bhedanasaṁvattanikaṁ vā adhikaraṇaṁ samādāya paggayha aṭṭhāsi.
ss10:2.22 #
สเมตายสฺมา สงฺเฆน✎ ร่าง
Sametāyasmā saṅghena.
ss10:2.23 #
สมคฺโค หิ สงฺโฆ สมฺโมทมาโน อวิวทมาโน เอกุทฺเทโส ผาสุ วิหรตีติ ฯ✎ ร่าง
Samaggo hi saṅgho sammodamāno avivadamāno ekuddeso phāsu viharatī”ti.
ss10:2.24 #
ทุติยมฺปิ วตฺตพฺโพ✎ ร่าง
Dutiyampi vattabbo.
ss10:2.25 #
ตติยมฺปิ วตฺตพฺโพ ฯ✎ ร่าง
Tatiyampi vattabbo.
ss10:2.26 #
สเจ ปฏินิสฺสชฺชติ อิจฺเจตํ กุสลํ✎ ร่าง
Sace paṭinissajjati, iccetaṁ kusalaṁ;
ss10:2.27 #
โน เจ ปฏินิสฺสชฺชติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง
no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa.
ss10:2.28 #
สุตฺวา น วทนฺติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง
Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa.
ss10:2.29 #
โส ภิกฺขุ สงฺฆมชฺฌํปิ อากฑฺฒิตฺวา วตฺตพฺโพ✎ ร่าง
So bhikkhu saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbo—
ss10:2.30 #
มา อายสฺมา สมคฺคสฺส สงฺฆสฺส เภทาย ปรกฺกมิ เภทน สํวตฺตนิกํ วา อธิกรณํ สมาทาย ปคฺคยฺห อฏฺฐาสิ✎ ร่าง
“māyasmā samaggassa saṅghassa bhedāya parakkami, bhedanasaṁvattanikaṁ vā adhikaraṇaṁ samādāya paggayha aṭṭhāsi.
ss10:2.31 #
สเมตายสฺมา สงฺเฆน✎ ร่าง
Sametāyasmā saṅghena.
ss10:2.32 #
สมคฺโค หิ สงฺโฆ สมฺโมทมาโน อวิวทมาโน เอกุทฺเทโส ผาสุ วิหรตีติ ฯ✎ ร่าง
Samaggo hi saṅgho sammodamāno avivadamāno ekuddeso phāsu viharatī”ti.
ss10:2.33 #
ทุติยมฺปิ วตฺตพฺโพ✎ ร่าง
Dutiyampi vattabbo.
ss10:2.34 #
ตติยมฺปิ วตฺตพฺโพ ฯ✎ ร่าง
Tatiyampi vattabbo.
ss10:2.35 #
สเจ ปฏินิสฺสชฺชติ อิจฺเจตํ กุสลํ✎ ร่าง
Sace paṭinissajjati, iccetaṁ kusalaṁ;
ss10:2.36 #
โน เจ ปฏินิสฺสชฺชติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง
no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๑ (ปาราชิก–นิสสัคคิยปาจิตตีย์)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน