‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุหลายรูป[ว่าด้วย การอยู่ปราศจากไตรจีวรแม้ราตรีหนึ่ง]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 27 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๕๖ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๗] โคนไม้ ของสกุลเดียว กำหนดเอาเขตที่เงาแผ่ไปโดยรอบในเวลาเที่ยง ภิกษุเก็บจีวรไว้ภายในเขตเงา ต้องอยู่ภายในเขตเงา. โคนไม้ของต่างสกุล ไม่พึงละจาก หัตถบาส.
เทียบรายประโยค (2 ประโยค)
np2:3.16.1 #
เอกกุลสฺส รุกฺขมูลํ โหติ ยํ มชฺฌนฺติเก กาเล สมนฺตา ฉายา ๑- ผรติ อนฺโตฉายาย จีวรํ นิกฺขิปิตฺวา อนฺโตฉายาย วตฺถพฺพํ ฯ✎ ร่าง
Ekakulassa rukkhamūlaṁ hoti, yaṁ majjhanhike kāle samantā chāyā pharati, antochāyāya cīvaraṁ nikkhipitvā antochāyāya vatthabbaṁ.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 87.311
np2:3.16.2 #
นานากุลสฺส รุกฺขมูลํ โหติ หตฺถปาสา น วิชหิตพฺพํ ฯ✎ ร่าง
Nānākulassa rukkhamūlaṁ hoti, hatthapāsā na vijahitabbaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน