เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 288

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๘๘] ภิกษุให้สวดพร้อมกัน ๑ ท่องพร้อมกัน ๑ อนุปสัมบันผู้กล่าวอยู่ สวดอยู่ ซึ่งคัมภีร์ที่คล่องแคล่วโดยมาก ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.

pc4:2.3.1 #

อนาปตฺติ✎ ร่าง

Anāpatti—

อ้างอิงสยามรัฐ 2.193

pc4:2.3.2 #

เอกโต อุทฺทิสาเปนฺโต✎ ร่าง

ekato uddisāpento,

pc4:2.3.3 #

เอกโต สชฺฌายํ@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. อิทํ ปาฐทฺวยํ น ทิสฺสติ ฯ ๒ ม. รุนฺติ ฯ ๓ อติเรกปาเฐน ภวิตพฺพํ ฯ@ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ กโรนฺโต✎ ร่าง

ekato sajjhāyaṁ karonto,

pc4:2.3.4 #

เยภุยฺเยน ปคุณํ คนฺถํ ภณนฺตํ โอปาเตติ✎ ร่าง

yebhuyyena paguṇaṁ ganthaṁ bhaṇantaṁ opāteti,

pc4:2.3.5 #

โอสาเรนฺตํ โอปาเตติ✎ ร่าง

osārentaṁ opāteti,

pc4:2.3.6 #

อุมฺมตฺตกสฺส✎ ร่าง

ummattakassa,

pc4:2.3.7 #

อาทิกมฺมิกสฺสาติ ฯ จตุต✎ ร่าง

ādikammikassāti.

pc4:2.3.8 #

ฺถสิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฯ✎ ร่าง

Padasodhammasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ catutthaṁ.

pc5:0.1 #

—

Theravāda Vinaya

pc5:0.2 #

—

Mahāvibhaṅga

pc5:0.3 #

ปญฺจ✎ ร่าง

Pācittiyakaṇḍa

pc5:0.4 #

ม✎ ร่าง

Musāvādavagga

pc5:0.5 #

สิกฺขาปทํ✎ ร่าง

5. Sahaseyyasikkhāpada