สารบัญ › เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) › ข้อ 307
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุพวกฝั่งแม่น้ำวัคคุมุทา[ว่าด้วย บอกอุตตริมนุสสธรรม]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 307 · วิ.มหา.๒. ๒/๗๔๖๘ ↗
‹ ข้อ 306 ข้อ 308 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๐๗] ที่ชื่อว่า อุตตริมนุสสธรรม ได้แก่ ฌาน วิโมกข์ สมาธิ สมาบัติ ญาณทัสสนะ การทำมรรคให้เกิด การทำผลให้แจ้ง การละกิเลส ความเปิดจิต ความ ยินดียิ่งในเรือนอันว่างเปล่า.
เทียบรายประโยค (2 ประโยค)
pc8:2.1.7 #
อุตฺตริมนุสฺสธมฺโม นาม✎ ร่าง
Uttarimanussadhammo nāma
pc8:2.1.8 #
ฌานํ วิโมกฺโข สมาธิ สมาปตฺติ ญาณทสฺสนํ มคฺคภาวนา ผลสจฺฉิกิริยา กิเลสปฺปหานํ วินีวรณตา จิตฺตสฺส สุญฺญาคาเร อภิรติ ฯ✎ ร่าง
jhānaṁ, vimokkho, samādhi, samāpatti, ñāṇadassanaṁ, maggabhāvanā, phalasacchikiriyā, kilesappahānaṁ, vinīvaraṇatā cittassa, suññāgāre abhirati.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน