‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุพวกฝั่งแม่น้ำวัคคุมุทา[ว่าด้วย บอกอุตตริมนุสสธรรม]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 319 · วิ.มหา.๒. ๒/๗๔๖๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๑๙] บทว่า บอก คือ ภิกษุบอกแก่อนุปสัมบันว่า ราคะข้าพเจ้าสละแล้ว คายแล้ว พ้นแล้ว ละแล้ว สลัดแล้ว เพิกแล้ว ถอนแล้ว ดังนี้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ... โทสะ ข้าพเจ้าสละแล้ว ... ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ... โมหะ ข้าพเจ้าสละแล้ว ... ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pc8:2.2.46 #
อาโรเจยฺยาติ✎ ร่าง
Āroceyyāti
อ้างอิงสยามรัฐ 2.215 · พุทธชยันตี 2.1.84
pc8:2.2.47 #
อนุปสมฺปนฺนสฺส ราโค เม จตฺโต✎ ร่าง
anupasampannassa— “rāgo me catto …pe…
pc8:2.2.48 #
โทโส เม จตฺโต✎ ร่าง
doso me catto …
pc8:2.2.49 #
โมโห เม จตฺโต วนฺโต มุตฺโต ปหีโน ปฏินิสฺสฏฺโฐ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อรหตฺตํ ฯ เอวมีทิเสสุ ปเทสุ ฯ อุกฺเขฏิโต สมุกฺเขฏิโตติ ภณนฺตสฺส อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
moho me catto, vanto, mutto, pahīno, paṭinissaṭṭho, ukkheṭito, samukkheṭito”ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน