‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระฉัพพัคคีย์[ว่าด้วย สั่งสอนภิกษุณี เพราะเห็นแก่ลาภ]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 437 · วิ.มหา.๒. ๒/๙๖๖๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๓๗] กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมเป็นธรรม กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์. กรรมเป็นธรรม ภิกษุสงสัย กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์. กรรมเป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่ากรรมไม่เป็นธรรม กล่าวอย่างนั้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pc24:2.2.1 #
ธมฺมกมฺเม ธมฺมกมฺมสญฺญี เอวํ วเทติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Dhammakamme dhammakammasaññī evaṁ vadeti, āpatti pācittiyassa.
pc24:2.2.2 #
ธมฺมกมฺเม เวมติโก เอวํ วเทติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Dhammakamme vematiko evaṁ vadeti, āpatti pācittiyassa.
pc24:2.2.3 #
ธมฺมกมฺเม อธมฺมกมฺมสญฺญี เอวํ วเทติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Dhammakamme adhammakammasaññī evaṁ vadeti, āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน