เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 476

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๗๖] สมัยนั้นแล ประชาชนนิมนต์ภิกษุทั้งหลาย ผู้อาพาธฉันภัตตาหาร. ภิกษุ ทั้งหลายพากันรังเกียจ ไม่รับนิมนต์ด้วยอ้างว่า การฉันเป็นหมู่พระผู้มีพระภาคทรงห้ามแล้ว แล้วกราบทูลเนื้อความนั้นแด่พระผู้มีพระภาค. ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคทรงทำธรรมีกถา ในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น ในเพราะเหตุ แรกเกิดนั้น แล้วรับสั่งกะภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุผู้อาพาธ ฉันเป็นหมู่ได้. ก็แลพวกเธอพึงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้:- ๘๑.๒. ข. เว้นไว้แต่สมัย เป็นปาจิตตีย์ ในเพราะฉันเป็นหมู่ นี้สมัยใน เรื่องนั้น คือ คราวอาพาธ นี้สมัยในเรื่องนั้น. ก็สิกขาบทนี้ ย่อมเป็นอันพระผู้มีพระภาคทรงบัญญัติแล้วแก่ภิกษุทั้งหลาย ด้วยประการ ฉะนี้.

pc32:2.1 #

เตน โข ปน สมเยน มนุสฺสา คิลาเน ภิกฺขู ภตฺเตน นิมนฺเตนฺติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena manussā gilāne bhikkhū bhattena nimantenti.

อ้างอิงPTS 4.72 · สยามรัฐ 2.310 · ฉัฏฐสังคายนา 88.101 · พุทธชยันตี 2.1.206

pc32:2.2 #

ภิกฺขู กุกฺกุจฺจายนฺตา นาธิวาเสนฺติ ปฏิกฺขิตฺตํ ภควตา คณโภชนนฺติ ฯ✎ ร่าง

Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti—“paṭikkhittaṁ bhagavatā gaṇabhojanan”ti.

pc32:2.3 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pc32:2.4 #

อถโข ภควา เอตสฺมึ นิทาเน เอตสฺมึ ปกรเณ ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi—

pc32:2.5 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว คิลาเนน ภิกฺขุนา คณโภชนํ ภุญฺชิตุํ✎ ร่าง

“anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā gaṇabhojanaṁ bhuñjituṁ.

pc32:2.6 #

เอวญฺจ ปน ภิกฺขเว อิมํ สิกฺขาปทํ อุทฺทิเสยฺยาถ✎ ร่าง

Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha—

pc32:2.7.1 #

คณโภชเน อญฺญตฺร สมยา ปาจิตฺติยํ ฯ✎ ร่าง

“Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṁ.

pc32:2.8 #

ตตฺถายํ สมโย คิลานสมโย อยํ ตตฺถ สมโยติ ฯ✎ ร่าง

Tatthāyaṁ samayo. Gilānasamayo—ayaṁ tattha samayo”ti.

pc32:2.9 #

เอวญฺจิทํ ภควตา ภิกฺขูนํ สิกฺขาปทํ ปญฺญตฺตํ โหติ ฯ✎ ร่าง

Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti.