เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 534

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๓๔] ภิกษุส่งกลับไปด้วยคิดว่าเรา ๒ รูป รวมกันจักไม่พอฉัน ๑ ภิกษุส่งกลับไป ด้วยคิดว่า รูปนั้นพบสิ่งของมีราคามากแล้ว จักยังความโลภให้เกิด ๑ ภิกษุส่งกลับไปด้วยคิดว่า รูปนั้นเห็นมาตุคามแล้วจักยังความกำหนัดให้เกิด ๑ ภิกษุส่งกลับไปด้วยสั่งว่า จงนำข้าวต้ม หรือข้าวสวย ของเคี้ยวหรือของฉันไปให้แก่ภิกษุผู้อาพาธ แก่ภิกษุผู้ตกค้างอยู่ หรือแก่ภิกษุผู้เฝ้า วิหาร ๑ ภิกษุไม่ประสงค์จะประพฤติอนาจาร แต่เมื่อมีกิจจำเป็นจึงส่งกลับไป ๑ ภิกษุวิกล- *จริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.

pc42:2.3.1 #

อนาปตฺติ✎ ร่าง

Anāpatti—

pc42:2.3.2 #

อุโภ เอกโต น ยาเปสฺสามาติ อุยฺโยเชติ✎ ร่าง

“ubho ekato na yāpessāmā”ti uyyojeti,

pc42:2.3.3 #

มหคฺฆํ ภณฺฑํ ปสฺสิตฺวา โลภธมฺมํ อุปฺปาเทสฺสตีติ อุยฺโยเชติ✎ ร่าง

“mahagghaṁ bhaṇḍaṁ passitvā lobhadhammaṁ uppādessatī”ti uyyojeti,

pc42:2.3.4 #

มาตุคามํ ปสฺสิตฺวา อนภิรตึ อุปฺปาเทสฺสตีติ อุยฺโยเชติ✎ ร่าง

“mātugāmaṁ passitvā anabhiratiṁ uppādessatī”ti uyyojeti,

pc42:2.3.5 #

คิลานสฺส วา โอหียกสฺส วา วิหารปาลสฺส วา ยาคุํ วา ภตฺตํ วา ๑- ขาทนียํ วา โภชนียํ วา นีหราติ อุยฺโยเชติ✎ ร่าง

“gilānassa vā ohiyyakassa vā vihārapālassa vā yāguṁ vā bhattaṁ vā khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā nīharā”ti uyyojeti,

pc42:2.3.6 #

น อนาจารํ อาจริตุกาโม✎ ร่าง

na anācāraṁ ācaritukāmo,

pc42:2.3.7 #

สติ กรณีเย อุยฺโยเชติ✎ ร่าง

sati karaṇīye uyyojeti,

pc42:2.3.8 #

อุมฺมตฺตกสฺส✎ ร่าง

ummattakassa,

pc42:2.3.9 #

อาทิกมฺมิกสฺสาติ ฯ ท✎ ร่าง

ādikammikassāti.

pc42:2.3.10 #

ุติยสิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฯ -------- @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ยาคุํ วา ภตฺตํ วาติ ปาฐทฺวยํ น ทิสฺสติ ฯ ตติย✎ ร่าง

Uyyojanasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ dutiyaṁ.

pc43:0.1 #

—

Theravāda Vinaya

pc43:0.2 #

—

Mahāvibhaṅga

pc43:0.3 #

—

Pācittiyakaṇḍa

pc43:0.4 #

—

Acelakavagga

pc43:0.5 #

สิกฺขาปทํ✎ ร่าง

43. Sabhojanasikkhāpada