สารบัญ › เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) › ข้อ 600
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระฉัพพัคคีย์[ว่าด้วย การหลอนภิกษุ]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 600 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๒๑๔๘ ↗
‹ ข้อ 599 ข้อ 601 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๐๐] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน หลอน ต้องอาบัติปาจิตตีย์. อุปสัมบัน ภิกษุสงสัย หลอน ต้องอาบัติปาจิตตีย์. อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน หลอน ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pc55:2.2.1 #
อุปสมฺปนฺเน อุปสมฺปนฺนสญฺญี ภึสาเปติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Upasampanne upasampannasaññī bhiṁsāpeti, āpatti pācittiyassa.
pc55:2.2.2 #
อุปสมฺปนฺเน เวมติโก ภึสาเปติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Upasampanne vematiko bhiṁsāpeti, āpatti pācittiyassa.
pc55:2.2.3 #
อุปสมฺปนฺเน อนุปสมฺปนฺนสญฺญี ภึสาเปติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Upasampanne anupasampannasaññī bhiṁsāpeti, āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน