‹ กลับ
พระพุทธานุญาตน้ำมันเปลว
เล่ม ๕ — วินัยปิฎก มหาวรรค ๒ · ข้อ 28 · วิ.ม.ว.๒. ๕/๗๗๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๘] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุทั้งหลายที่อาพาธมีความต้องการด้วยรากไม้เป็นเภสัช จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค. พระผู้มีพระภาค ตรัสอนุญาตแก่ภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตรากไม้ที่เป็นเภสัช คือ ขมิ้น ขิง ว่านน้ำ ว่านเปราะ อุตพิด ข่า แฝก แห้วหมู ก็หรือมูลเภสัช แม้ชนิดอื่นใดบรรดามี ที่ไม่สำเร็จประโยชน์แก่ของควรเคี้ยว ที่ไม่สำเร็จประโยชน์แก่ของควรบริโภคในของควรบริโภค รับประเคนมูลเภสัชเหล่านั้นแล้วเก็บ ไว้ได้จนตลอดชีพ ต่อมีเหตุ จึงให้บริโภคได้ เมื่อเหตุไม่มี ภิกษุบริโภค ต้องอาบัติทุกกฏ. สมัยต่อมา ภิกษุทั้งหลายที่อาพาธมีความต้องการด้วยรากไม้ที่เป็นเภสัชชนิดละเอียด จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค. พระผู้มีพระภาคตรัสอนุญาตแก่ภิกษุทั้งหลายว่า ดูกร ภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตตัวหินบด ลูกหินบด.
เทียบรายประโยค (10 ประโยค)
pli-tv-kd6:3.1.1 #
เตน โข ปน สมเยน คิลานานํ ภิกฺขูนํ มูเลหิ เภสชฺเชหิ อตฺโถ โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena gilānānaṁ bhikkhūnaṁ mūlehi bhesajjehi attho hoti.
pli-tv-kd6:3.1.2 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd6:3.1.3 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว มูลานิ เภสชฺชานิ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, mūlāni bhesajjāni—
อ้างอิงPTS 1.201
pli-tv-kd6:3.1.4 #
หลิทฺทํ สิงฺคิเวรํ วจํ วจตฺถํ อติวิสํ กฏุกโรหิณึ อุสีรํ ภทฺทมุตฺตกํ ยานิ วา ปนญฺญานิปิ อตฺถิ มูลานิ เภสชฺชานิ เนว ขาทนีเย ขาทนิยตฺถํ ๔- ผรนฺติ น โภชนีเย โภชนียตฺถํ ๕- ผรนฺติ ตานิ✎ ร่าง
haliddiṁ, siṅgiveraṁ, vacaṁ, vacattaṁ, ativisaṁ, kaṭukarohiṇiṁ, usīraṁ, bhaddamuttakaṁ, yāni vā panaññānipi atthi mūlāni bhesajjāni, neva khādanīye khādanīyatthaṁ pharanti, na bhojanīye bhojanīyatthaṁ pharanti, tāni—
pli-tv-kd6:3.1.5 #
ปฏิคฺคเหตฺวา ยาวชีวํ ปริหริตุํ✎ ร่าง
paṭiggahetvā yāvajīvaṁ pariharituṁ;
pli-tv-kd6:3.1.6 #
สติ ปจฺจเย ปริภุญฺชิตุํ✎ ร่าง
sati paccaye paribhuñjituṁ.
pli-tv-kd6:3.1.7 #
อสติ ปจฺจเย ปริภุญฺชนฺตสฺส อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
Asati paccaye paribhuñjantassa āpatti dukkaṭassā”ti.
pli-tv-kd6:3.2.1 #
เตน โข @เชิงอรรถ: ๑ ม. สุสุมารสํ ฯ ๒ สี. นิปฺปกฺกํ ฯ ๓ สี. โป. สํสตฺตํ ฯ ๔ ยุ. ขาทนียตฺตํ ฯ@๕ ยุ. โภชนียตฺตํ ฯ ปน สมเยน คิลานานํ ภิกฺขูนํ มูเลหิ เภสชฺเชหิ ปิฏฺเฐหิ อตฺโถ โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena gilānānaṁ bhikkhūnaṁ mūlehi bhesajjehi piṭṭhehi attho hoti.
อ้างอิงสยามรัฐ 5.42
pli-tv-kd6:3.2.2 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd6:3.2.3 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว นิสทํ นิสทโปตนฺติ ๑- ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, nisadaṁ nisadapotakan”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๕ — วินัยปิฎก มหาวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน