เล่ม ๖ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๑ ข้อ 353

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๕๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าสงฆ์มีภิกษุผู้ควรมานัตเป็นที่ ๔ พึงให้ ปริวาส พึงชักเข้าหาอาบัติเดิม พึงให้มานัต สงฆ์ ๒๐ รูปทั้งภิกษุผู้ควรมานัตนั้น พึงอัพภาน การกระทำดังนั้น ใช้ไม่ได้และไม่ควรทำ ฯ

pli-tv-kd12:5.1.87 #

มานตฺตารหจตุตฺโถ เจ ภิกฺขเว ปริวาสํ ทเทยฺย✎ ร่าง

Mānattārahacatuttho ce, bhikkhave, parivāsaṁ dadeyya,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.90

pli-tv-kd12:5.1.88 #

มูลาย ปฏิกสฺเสยฺย✎ ร่าง

mūlāya paṭikasseyya,

pli-tv-kd12:5.1.89 #

มานตฺตํ ทเทยฺย✎ ร่าง

mānattaṁ dadeyya,

pli-tv-kd12:5.1.90 #

ตพฺพีโส อพฺเภยฺย อกมฺมํ ตํ น จ กรณียนฺติ ฯ✎ ร่าง

taṁvīso abbheyya, akammaṁ, na ca karaṇīyan”ti.

pli-tv-kd12:5.1.91 #

มานตฺตารหวตฺตํ นิฏฺฐิตํ ๑- ฯ✎ ร่าง

Mānattārahavattaṁ niṭṭhitaṁ.

pli-tv-kd12:6.1.0 #

—

4. Mānattacārikavatta

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน