‹ กลับ
เรื่องมานัตตจาริกภิกษุ
เล่ม ๖ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๑ · ข้อ 364 · วิ.จุล.๑. ๖/๔๑๒๑ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๖๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าสงฆ์มีภิกษุผู้ประพฤติมานัตเป็นที่ ๔ พึง ให้ปริวาส พึงชักเข้าหาอาบัติเดิม พึงให้มานัต สงฆ์ ๒๐ รูปทั้งมานัตตจาริกภิกษุ นั้น พึงอัพภาน การกระทำดังนั้น ใช้ไม่ได้และไม่ควรทำ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pli-tv-kd12:6.1.113 #
มานตฺตจาริกจตุตฺโถ เจ ภิกฺขเว ปริวาสํ ทเทยฺย✎ ร่าง
Mānattacārikacatuttho ce, bhikkhave, parivāsaṁ dadeyya,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.94 · พุทธชยันตี 5.188
pli-tv-kd12:6.1.114 #
มูลาย ปฏิกสฺเสยฺย✎ ร่าง
mūlāya paṭikasseyya,
pli-tv-kd12:6.1.115 #
มานตฺตํ ทเทยฺย✎ ร่าง
mānattaṁ dadeyya,
pli-tv-kd12:6.1.116 #
ตพฺพีโส อพฺเภยฺย อกมฺมํ ตํ น จ กรณียนฺติ ฯ✎ ร่าง
taṁvīso abbheyya, akammaṁ, na ca karaṇīyan”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๖ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๑
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน