‹ กลับ
กำลังอยู่ปริวาสต้องอาบัติ
เล่ม ๖ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๑ · ข้อ 507 · วิ.จุล.๑. ๖/๖๕๑๙ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๐๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ควรอัพภานต้องอาบัติ สังฆาทิเสสหลายตัวในระหว่าง มีประมาณบ้าง ไม่มีประมาณบ้าง ปิดบังไว้บ้าง ไม่ได้ปิดบังไว้บ้าง ภิกษุนั้นอันสงฆ์พึงชักเข้าหาอาบัติเดิม และให้ปริวาสประมวล อาบัติตัวก่อนเข้าด้วยกัน เพื่ออาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่เธอ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pli-tv-kd13:28.2.13 #
อิธ ปน ภิกฺขเว ภิกฺขุ อพฺภานารโห อนฺตรา สมฺพหุลา สงฺฆาทิเสสา อาปตฺติโย อาปชฺชติ ปริมาณาโยปิ อปริมาณาโยปิ ปฏิจฺฉนฺนาโยปิ อปฺปฏิจฺฉนฺนาโยปิ ฯ โส ภิกฺขุ มูลาย ปฏิกสฺสิตพฺโพ✎ ร่าง
So bhikkhu mūlāya paṭikassitabbo.
pli-tv-kd13:28.2.14 #
ยถาปฏิจฺฉนฺนานญฺจสฺส อาปตฺตีนํ ปุริมาย อาปตฺติยา สโมธานปริวาโส ทาตพฺโพ ฯ✎ ร่าง
Yathāpaṭicchannānañcassa āpattīnaṁ purimāya āpattiyā samodhānaparivāso dātabbo.
pli-tv-kd13:28.2.15 #
ฉตฺตึสกํ สมตฺตํ ฯ✎ ร่าง
Chattiṁsakaṁ samattaṁ.
pli-tv-kd13:29.1.0 #
5. Mānattasata
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๖ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๑
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน