เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 117

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๑๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แล สงฆ์พึงหงายบาตรอย่างนี้ เจ้าวัฑฒะ- *ลิจฉวีนั้นพึงเข้าไปหาสงฆ์ ห่มผ้าเฉวียงบ่า กราบเท้าภิกษุทั้งหลาย นั่งกระหย่งประ คองอัญชลี แล้วกล่าวอย่างนี้ว่า ท่านเจ้าข้า สงฆ์คว่ำบาตรแก่ข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้า คบกับสงฆ์ไม่ได้ ท่านเจ้าข้า ข้าพเจ้านั้นประพฤติชอบ หายเย่อหยิ่ง ประพฤติแก้ตัว ได้ ขอการหงายบาตรกะสงฆ์ พึงขอแม้ครั้งที่สอง พึงขอแม้ครั้งที่สาม ฯ

pli-tv-kd15:20.7.1 #

เอวญฺจ ปน ภิกฺขเว อุกฺกุชฺชิตพฺโพ ฯ✎ ร่าง

Evañca pana, bhikkhave, ukkujjitabbo.

pli-tv-kd15:20.7.2 #

เตน ภิกฺขเว วฑฺเฒน ลิจฺฉวินา สงฺฆํ อุปสงฺกมิตฺวา เอกํสํ อุตฺตราสงฺคํ กริตฺวา ภิกฺขูนํ ปาเท วนฺทิตฺวา อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา เอวมสฺส วจนีโย✎ ร่าง

Tena, bhikkhave, vaḍḍhena licchavinā saṅghaṁ upasaṅkamitvā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā bhikkhūnaṁ pāde vanditvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā evamassa vacanīyo—

pli-tv-kd15:20.7.3 #

สงฺเฆน เม ภนฺเต ปตฺโต นิกฺกุชฺชิโต อสมฺโภโคมฺหิ สงฺเฆน✎ ร่าง

‘saṅghena me, bhante, patto nikkujjito, asambhogomhi saṅghena.

pli-tv-kd15:20.7.4 #

โสหํ ภนฺเต สมฺมา วตฺตามิ โลมํ ปาเตมิ เนตฺถารํ วตฺตามิ สงฺฆํ ปตฺตุกฺกุชฺชนํ ยาจามีติ ฯ✎ ร่าง

Sohaṁ, bhante, sammā vattāmi, lomaṁ pātemi, netthāraṁ vattāmi, saṅghaṁ pattukkujjanaṁ yācāmī’ti.

pli-tv-kd15:20.7.5 #

ทุติยมฺปิ ยาจิตพฺพา✎ ร่าง

Dutiyampi yācitabbo.

pli-tv-kd15:20.7.6 #

ตติยมฺปิ ยาจิตพฺพา ๒- ฯ✎ ร่าง

Tatiyampi yācitabbo.