เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 13

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓] สมัยต่อมา พระฉัพพัคคีย์ไว้ผมยาว ชาวบ้านเพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ... เหมือนพวกคฤหัสถ์ผู้บริโภคกาม ภิกษุทั้งหลาย ... กราบทูลเรื่อง นั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาค ... รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่พึงไว้ผมยาว รูปใดไว้ ต้องอาบัติทุกกฏ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ไว้ผมได้สองเดือน หรือยาวสององคุลี ฯ

pli-tv-kd15:2.2.1 #

เตน โข ปน สมเยน ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู ทีเฆ เกเส ธาเรนฺติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū dīghe kese dhārenti.

อ้างอิงPTS 2.107

pli-tv-kd15:2.2.2 #

มนุสฺสา อุชฺฌายนฺติ ขียนฺติ วิปาเจนฺติ ฯเปฯ✎ ร่าง

Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti—

pli-tv-kd15:2.2.3 #

เสยฺยถาปิ คิหี กามโภคิโนติ ฯเปฯ✎ ร่าง

“seyyathāpi gihī kāmabhogino”ti.

pli-tv-kd15:2.2.4 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯเปฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd15:2.2.5 #

น ภิกฺขเว ทีฆา เกสา ธาเรตพฺพา✎ ร่าง

“Na, bhikkhave, dīghā kesā dhāretabbā.

pli-tv-kd15:2.2.6 #

โย ธาเรยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

Yo dhāreyya, āpatti dukkaṭassa.

pli-tv-kd15:2.2.7 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว ทุมาสิกํ วา ทุวงฺคุลํ วาติ ฯ✎ ร่าง

Anujānāmi, bhikkhave, dumāsikaṁ vā duvaṅgulaṁ vā”ti.