‹ กลับ
เรื่องภิกษุเรอ
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 151 · วิ.จุล.๒. ๗/๑๑๐๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๕๑] สมัยนั้น ภิกษุรูปหนึ่งเป็นแผลในที่แคบ ทายาไม่ติด ... ภิกษุ ทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา อนุญาตให้โกนขนในที่แคบได้ เพราะเหตุอาพาธ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pli-tv-kd15:27.4.21 #
เตน โข ปน สมเยน อญฺญตรสฺส ภิกฺขุโน สมฺพาเธ วโณ โหติ ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena aññatarassa bhikkhuno sambādhe vaṇo hoti.
อ้างอิงสยามรัฐ 7.61 · พุทธชยันตี 5.88
pli-tv-kd15:27.4.22 #
เภสชฺชํ น สนฺติฏฺฐติ ฯเปฯ✎ ร่าง
Bhesajjaṁ na santiṭṭhati.
pli-tv-kd15:27.4.23 #
ภควโต เอตมตฺถํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อฑฺฒทุกํ ฯ ๒ มสฺสุํ ฯ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.
pli-tv-kd15:27.4.24 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว อาพาธปฺปจฺจยา สมฺพาเธ โลมํ สํหราเปตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
“Anujānāmi, bhikkhave, ābādhappaccayā sambādhe lomaṁ saṁharāpetun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน