เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 219

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๑๙] สมัยนั้น ในเมืองราชคฤห์มีมหรสพบนยอดเขา ชาวบ้านจัด แจงฟูกสำหรับพวกมหาอำมาตย์ คือ ฟูกขนสัตว์ ฟูกผ้า ฟูกเปลือกไม้ ฟูกหญ้า ฟูกใบไม้ ครั้นมหรสพเลิกแล้ว เขาก็เลิกผ้าหุ้มไป ภิกษุทั้งหลายได้เห็นขนสัตว์ บ้าง ท่อนผ้าบ้าง เปลือกไม้บ้าง หญ้าบ้าง ใบไม้บ้าง เป็นอันมาก ซึ่งเขาทิ้ง ไว้ในที่เล่นมหรสพ ครั้นแล้วได้กราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตฟูก ๕ ชนิด คือ ฟูกขนสัตว์ ฟูกผ้า ฟูกเปลือก ไม้ ฟูกหญ้า ฟูกใบไม้ ฯ

pli-tv-kd16:2.7.1 #

เตน โข ปน สมเยน ราชคเห คิรคฺคสมชฺโช โหติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena rājagahe giraggasamajjo hoti.

อ้างอิงสยามรัฐ 7.94

pli-tv-kd16:2.7.2 #

มนุสฺสา มหามตฺตานํ อตฺถาย ภิสิโย ปฏิยาเทนฺติ✎ ร่าง

Manussā mahāmattānaṁ atthāya bhisiyo paṭiyādenti—

pli-tv-kd16:2.7.3 #

อุณฺณภิสึ โจฬภิสึ วากภิสึ ติณภิสึ ปณฺณภิสึ ฯ✎ ร่าง

uṇṇabhisiṁ, coḷabhisiṁ, vākabhisiṁ, tiṇabhisiṁ, paṇṇabhisiṁ.

pli-tv-kd16:2.7.4 #

เต วีติวตฺเต สมชฺเช ฉวึ อุปฺปาเฏตฺวา ๓- หรนฺติ ฯ✎ ร่าง

Te vītivatte samajje chaviṁ uppāṭetvā haranti.

pli-tv-kd16:2.7.5 #

อทฺทสํสุ ๔- โข ภิกฺขู สมชฺชฏฺฐาเน พหุํ อุณฺณมฺปิ โจฬมฺปิ ๕- วากมฺปิ ติณมฺปิ ปณฺณมฺปิ ฉฑฺฑิตํ ๖- ฯ✎ ร่าง

Addasāsuṁ kho bhikkhū samajjaṭṭhāne bahuṁ uṇṇampi coḷakampi vākampi tiṇampi paṇṇampi chaṭṭitaṁ.

pli-tv-kd16:2.7.6 #

ทิสฺวาน ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Disvāna bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd16:2.7.7 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว ปญฺจ ภิสิโย✎ ร่าง

“Anujānāmi, bhikkhave, pañca bhisiyo—

pli-tv-kd16:2.7.8 #

อุณฺณภิสึ โจฬภิสึ วากภิสึ ติณภิสึ ปณฺณภิสินฺติ ฯ✎ ร่าง

uṇṇabhisiṁ, coḷabhisiṁ, vākabhisiṁ, tiṇabhisiṁ, paṇṇabhisin”ti.