‹ กลับ
วินัยกถา
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 286 · วิ.จุล.๒. ๗/๒๔๘๘ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๘๖] ต่อมา ภิกษุทั้งหลายมีความสงสัยว่า ภิกษุชื่อว่ามีอาสนะ เสมอกันด้วยคุณสมบัติเพียงเท่าไร จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ ตรัส ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ภิกษุระหว่าง ๓ พรรษา นั่งรวมกันได้ ฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
pli-tv-kd16:13.2.4 #
อถโข ภิกฺขูนํ เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho bhikkhūnaṁ etadahosi—
pli-tv-kd16:13.2.5 #
กิตฺตาวตา นุ โข สมานาสนิโก โหตีติ ฯ✎ ร่าง
“kittāvatā nu kho samānāsaniko hotī”ti?
pli-tv-kd16:13.2.6 #
ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง
Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ—
pli-tv-kd16:13.2.7 #
อนุชานามิ ภิกฺขเว ติวสฺสนฺตเรน สห นิสีทิตุนฺติ ฯ✎ ร่าง
“anujānāmi, bhikkhave, tivassantarena saha nisīditun”ti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน