เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 299

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๙๙] สมัยนั้น ภิกษุทั้งหลายถือเอานวกรรมแล้ว เกียดกันเสนาสนะ ของสงฆ์ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ถือเอานวกรรมแล้ว ไม่พึงเกียดกันเสนาสนะของสงฆ์ รูปใดเกียดกัน ต้องอาบัติ ทุกกฏ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้ถือที่นอนอย่างดีแห่งหนึ่ง ฯ

pli-tv-kd16:17.2.13 #

เตน โข ปน สมเยน ภิกฺขู นวกมฺมํ คเหตฺวา@เชิงอรรถ: ๑ ม. สพฺเพ วิหาเร ฯ ๒ ยุ. น ภิกฺขเว สพฺโพ วิหาโร นวกมฺมํ ทาตพฺโพ ฯ@๓ ม. ยุ. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ฯ สงฺฆิกํ ปฏิพาหนฺติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena bhikkhū navakammaṁ gahetvā saṅghikaṁ paṭibāhenti.

อ้างอิงสยามรัฐ 7.140

pli-tv-kd16:17.2.14 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd16:17.2.15 #

น ภิกฺขเว นวกมฺมํ คเหตฺวา สงฺฆิกํ ปฏิพาหิตพฺพํ✎ ร่าง

“Na, bhikkhave, navakammaṁ gahetvā saṅghikaṁ paṭibāhitabbaṁ.

pli-tv-kd16:17.2.16 #

โย ปฏิพาเหยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส✎ ร่าง

Yo paṭibāheyya, āpatti dukkaṭassa.

pli-tv-kd16:17.2.17 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว เอกํ วรเสยฺยํ คเหตุนฺติ ฯ✎ ร่าง

Anujānāmi, bhikkhave, ekaṁ varaseyyaṁ gahetun”ti.