เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ ข้อ 331

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๓๑] สมัยนั้น บริขารเล็กน้อยเกิดขึ้นในเรือนคลังของสงฆ์ ภิกษุ ทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคๆ รับสั่งว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา อนุญาตให้สมมติภิกษุที่ประกอบด้วยองค์ ๕ เป็นผู้แจกของเล็กน้อย คือ:- ๑. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความชอบพอ ๒. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความเกลียดชัง ๓. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความงมงาย ๔. ไม่ถึงความลำเอียงเพราะความกลัว และ ๕. รู้จักของที่แจกแล้วและมิได้แจก ฯ

pli-tv-kd16:21.3.1 #

เตน โข ปน สมเยน สงฺฆสฺส ภณฺฑาคาเร อปฺปมตฺตโก ปริกฺขาโร อุสฺสนฺโน ๑- โหติ ฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena saṅghassa bhaṇḍāgāre appamattako parikkhāro uppanno hoti.

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 90.310

pli-tv-kd16:21.3.2 #

ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ✎ ร่าง

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

pli-tv-kd16:21.3.3 #

อนุชานามิ ภิกฺขเว ปญฺจหงฺเคหิ สมนฺนาคตํ ภิกฺขุํ อปฺปมตฺตก- วิสฺสชฺชกํ สมฺมนฺนิตุํ✎ ร่าง

“Anujānāmi, bhikkhave, pañcahaṅgehi samannāgataṁ bhikkhuṁ appamattakavissajjakaṁ sammannituṁ—

อ้างอิงPTS 2.177

pli-tv-kd16:21.3.4 #

โย น ฉนฺทาคตึ คจฺเฉยฺย น โทสาคตึ คจฺเฉยฺย น โมหาคตึ คจฺเฉยฺย น ภยาคตึ คจฺเฉยฺย วิสฺสชฺชิตาวิสฺสชฺชิตญฺจ ชาเนยฺย ฯ✎ ร่าง

yo na chandāgatiṁ gaccheyya, na dosāgatiṁ gaccheyya, na mohāgatiṁ gaccheyya, na bhayāgatiṁ gaccheyya, vissajjitāvissajjitañca jāneyya.