สารบัญ › เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ › ข้อ 347
‹ กลับ
เรื่องมหานามศากยะและอนุรุทธศากยะ
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 347 · วิ.จุล.๒. ๗/๓๐๗๐ ↗
‹ ข้อ 346 ข้อ 348 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๔๗] บุคคลใดไม่มีความโกรธภายในจิต และก้าวล่วงภพน้อยภพ ใหญ่มีประการเป็นอันมากเสียได้ เทวดาทั้งหลายไม่อาจเล็งเห็น วาระจิตของบุคคลนั้น ผู้ปลอดภัย มีสุข ไม่มีโศก ฯ
เทียบรายประโยค (5 ประโยค)
pli-tv-kd17:1.6.14 #
ยสฺสนฺตรโต น สนฺติ โกปา✎ ร่าง
“Yassantarato na santi kopā,
pli-tv-kd17:1.6.15 #
อิติภวาภวตญฺจ วีติวตฺโต✎ ร่าง
Iti bhavābhavatañca vītivatto;
pli-tv-kd17:1.6.16 #
ตํ วิคตภยํ สุขํ ๔- อโสกํ✎ ร่าง
Taṁ vigatabhayaṁ sukhiṁ asokaṁ,
pli-tv-kd17:1.6.17 #
เทวา นานุภวนฺติ ทสฺสนายาติ ฯ✎ ร่าง
Devā nānubhavanti dassanāyā”ti.
pli-tv-kd17:2.1.0 #
—
1.2. Devadattavatthu
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน