‹ กลับ
พระอัครสาวกพาภิกษุ ๕๐๐ กลับ
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 400 · วิ.จุล.๒. ๗/๓๘๙๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๐๐] ภิกษุใด เข้าไปสู่บริษัทที่พูดคำหยาบก็ไม่สะทกสะท้าน ไม่ยังคำพูดให้เสีย ไม่ปกปิดข่าวสาส์นพูดจนหมดความสงสัย และถูกถามก็ไม่โกรธ ภิกษุผู้เช่นนั้นแล ย่อมควรทำหน้าที่ทูต ฯ
เทียบรายประโยค (8 ประโยค)
pli-tv-kd17:4.6.9 #
โย เว น พฺยาธติ ๑- ปตฺวา✎ ร่าง
Yo ve na byathati patvā,
อ้างอิงPTS 2.202
pli-tv-kd17:4.6.10 #
ปริสํ อุคฺควาทินึ✎ ร่าง
parisaṁ uggavādiniṁ;
pli-tv-kd17:4.6.11 #
น จ หาเปติ วจนํ✎ ร่าง
Na ca hāpeti vacanaṁ,
pli-tv-kd17:4.6.12 #
น จ ฉาเทติ สาสนํ✎ ร่าง
na ca chādeti sāsanaṁ.
pli-tv-kd17:4.6.13 #
อสนฺทิทฺโธ จ อกฺขาติ✎ ร่าง
Asandiddho ca akkhāti,
pli-tv-kd17:4.6.14 #
ปุจฺฉิโต น จ กุปฺปติ✎ ร่าง
Pucchito ca na kuppati;
pli-tv-kd17:4.6.15 #
สเว ตาทิสโก ภิกฺขู✎ ร่าง
Sa ve tādisako bhikkhu,
pli-tv-kd17:4.6.16 #
ทูเตยฺยํ คนฺตุมรหตีติ ฯ✎ ร่าง
Dūteyyaṁ gantumarahatīti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน