สารบัญ › เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ › ข้อ 470
‹ กลับ
การงดปาติโมกข์ไม่เป็นธรรมและเป็นธรรม
เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒ · ข้อ 470 · วิ.จุล.๒. ๗/๕๕๗๒ ↗
‹ ข้อ 469 ข้อ 471 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๗๐] การงดปาติโมกข์เป็นธรรม มีมูล ๑ เป็นไฉน ภิกษุงดปาติโมกข์ เพราะศีลวิบัติมีมูล นี้การงดปาติโมกข์ เป็นธรรม มีมูล ๑ ฯ
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-kd19:3.3.4 #
กตมํ เอกํ ธมฺมิกํ ปาติโมกฺขฏฺฐปนํ ฯ✎ ร่าง
Katamaṁ ekaṁ dhammikaṁ pātimokkhaṭṭhapanaṁ?
pli-tv-kd19:3.3.5 #
สมูลิกาย สีลวิปตฺติยา ปาติโมกฺขํ ฐเปติ✎ ร่าง
Samūlikāya sīlavipattiyā pātimokkhaṁ ṭhapeti—
pli-tv-kd19:3.3.6 #
อิทํ เอกํ ธมฺมิกํ ปาติโมกฺขฏฺฐปนํ ฯ✎ ร่าง
idaṁ ekaṁ dhammikaṁ pātimokkhaṭṭhapanaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก จุลวรรค ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน