สารบัญ › เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร › ข้อ 377
‹ กลับ
คำถามและคำตอบปาจิตติยกัณฑ์
เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร · ข้อ 377 · วิ.ปริ. ๘/๒๖๕๘ ↗
‹ ข้อ 376 ข้อ 378 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๗๗] ภิกษุให้ทำเตียงก็ดี ตั่งก็ดี เกินประมาณ ต้องอาบัติ ๒ คือ กำลังให้ทำ เป็นทุกกฏในประโยค ๑ ให้ทำแล้วต้องอาบัติปาจิตตีย์ ๑.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pli-tv-pvr1.2:147.1 #
ปมาณาติกฺกนฺตํ มญฺจํ วา ปีฐํ วา การาเปนฺโต เทฺว อาปตฺติโย อาปชฺชติ✎ ร่าง
Pamāṇātikkantaṁ mañcaṁ vā pīṭhaṁ vā kārāpento dve āpattiyo āpajjati.
อ้างอิงสยามรัฐ 8.103
pli-tv-pvr1.2:147.2 #
การาเปติ ปโยเค ทุกฺกฏํ✎ ร่าง
Kārāpeti, payoge dukkaṭaṁ;
pli-tv-pvr1.2:147.3 #
การาปิเต อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
kārāpite āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๘ — วินัยปิฎก ปริวาร
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน