เอวํ วุตฺเต พฺราหฺมโณ โปกฺขรสาติ ภควนฺตเมตทโวจ✎ ร่าง
Evaṁ vutte, brāhmaṇo pokkharasāti bhagavantaṁ etadavoca:
เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสเช่นนี้แล้ว พราหมณ์โปกขรสาติได้ทูลว่า🤖 AI จับคู่
Then Pokkharasāti said to the Buddha,
พาโล โภ โคตม อมฺพฏฺโฐ มาณโว ขมตุ ภวํ โคตโม อมฺพฏฺฐสฺส
มาณวสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
“bālo, bho gotama, ambaṭṭho māṇavo, khamatu bhavaṁ gotamo ambaṭṭhassa māṇavassā”ti.
อัมพัฏฐมาณพเป็นคนโง่ ได้โปรดอดโทษให้เขาเถิด🤖 AI จับคู่
“Ambaṭṭha is a fool, worthy Gotama. Please forgive him.”
สุขี โหตุ พฺราหฺมณ อมฺพฏฺโฐ มาณโวติ ฯ✎ ร่าง
“Sukhī hotu, brāhmaṇa, ambaṭṭho māṇavo”ti.
ภ. อัมพัฏฐมาณพจงมีความสุขเถิด พราหมณ์🤖 AI จับคู่
“May the student Ambaṭṭha be happy, brahmin.”
อถโข
พฺราหฺมโณ โปกฺขรสาติ ภควโต กาเย ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณานิ
สมฺมนฺเนสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho brāhmaṇo pokkharasāti bhagavato kāye dvattiṁsamahāpurisalakkhaṇāni samannesi.
ครั้งนั้น พราหมณ์โปกขรสาติได้พิจารณาดูมหาปุริสลักษณะ ๓๒ ประการในพระกายของ
พระผู้มีพระภาค🤖 AI จับคู่
Then Pokkharasāti scrutinized the Buddha’s body for the thirty-two marks of a great man.
อ้างอิงPTS 1.109
อทฺทสา โข พฺราหฺมโณ โปกฺขรสาติ ภควโต กาเย
ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณานิ เยภุยฺเยน ฐเปตฺวา เทฺว✎ ร่าง
Addasā kho brāhmaṇo pokkharasāti bhagavato kāye dvattiṁsamahāpurisalakkhaṇāni yebhuyyena ṭhapetvā dve.
He saw all of them except for two,
ทฺวีสุ
มหาปุริสลกฺขเณสุ กงฺขติ วิจิกิจฺฉติ นาธิมุจฺจติ น สมฺปสีทติ✎ ร่าง
Dvīsu mahāpurisalakkhaṇesu kaṅkhati vicikicchati nādhimuccati na sampasīdati—
which he had doubts about:
โกโสหิเต จ วตฺถคุเยฺห ปหูตชิวฺหตาย จ ฯ✎ ร่าง
kosohite ca vatthaguyhe pahūtajivhatāya ca.
whether the private parts are sheathed in a foreskin, and the largeness of the tongue.
อถโข ภควโต เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavato etadahosi:
Then it occurred to the Buddha,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 1.95
ปสฺสติ โข เม อยํ พฺราหฺมโณ
โปกฺขรสาติ ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณานิ เยภุยฺเยน ฐเปตฺวา เทฺว✎ ร่าง
“passati kho me ayaṁ brāhmaṇo pokkharasāti dvattiṁsamahāpurisalakkhaṇāni yebhuyyena ṭhapetvā dve.
“Pokkharasāti sees all the marks except for two,
ทฺวีสุ
มหาปุริสลกฺขเณสุ กงฺขติ วิจิกิจฺฉติ นาธิมุจฺจติ น สมฺปสีทติ✎ ร่าง
Dvīsu mahāpurisalakkhaṇesu kaṅkhati vicikicchati nādhimuccati na sampasīdati—
which he has doubts about:
โกโสหิเต
จ วตฺถคุเยฺห ปหูตชิวฺหตาย จาติ ฯ✎ ร่าง
kosohite ca vatthaguyhe pahūtajivhatāya cā”ti.
whether the private parts are sheathed in a foreskin, and the largeness of the tongue.”
อถโข ภควา ตถารูปํ อิทฺธาภิสํขารํ
อภิสํขาเรสิ ยถา อทฺทส พฺราหฺมโณ โปกฺขรสาติ ภควโต โกโสหิตํ
วตฺถคุยฺหํ ฯ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā tathārūpaṁ iddhābhisaṅkhāraṁ abhisaṅkhāsi yathā addasa brāhmaṇo pokkharasāti bhagavato kosohitaṁ vatthaguyhaṁ.
Then the Buddha used his psychic power to will that Pokkharasāti would see his private parts sheathed in a foreskin.
อถโข ภควา ชิวฺหํ นินฺนาเมตฺวา อุโภปิ กณฺณโสตานิ
อนุมสิ ปฏิมสิ อุโภปิ นาสิกโสตานิ อนุมสิ ปฏิมสิ เกวลมฺปิ
นลาฏมณฺฑลํ ชิวฺหาย ฉาเทสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā jivhaṁ ninnāmetvā ubhopi kaṇṇasotāni anumasi paṭimasi, ubhopi nāsikasotāni anumasi paṭimasi, kevalampi nalāṭamaṇḍalaṁ jivhāya chādesi.
And he stuck out his tongue and stroked back and forth on his ear holes and nostrils, and covered his entire forehead with his tongue.
อถโข พฺราหฺมณสฺส โปกฺขรสาติสฺส
เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho brāhmaṇassa pokkharasātissa etadahosi:
Pokkharasāti thought,
อ้างอิงสยามรัฐ 9.140
สมนฺนาคโต โข สมโณ โคตโม ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขเณหิ
ปริปุณฺเณหิ โน อปริปุณฺเณหีติ ฯ✎ ร่าง
“samannāgato kho samaṇo gotamo dvattiṁsamahāpurisalakkhaṇehi paripuṇṇehi no aparipuṇṇehī”ti.
“The ascetic Gotama possesses the thirty-two marks completely, lacking none.”
ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Bhagavantaṁ etadavoca:
He said to the Buddha,
อธิวาเสตุ ภวํ
โคตโม อชฺชตนาย ภตฺตํ สทฺธึ ภิกฺขุสํเฆนาติ ฯ✎ ร่าง
“adhivāsetu me bhavaṁ gotamo ajjatanāya bhattaṁ saddhiṁ bhikkhusaṅghenā”ti.
“Would the worthy Gotama together with the mendicant Saṅgha please accept today’s meal from me?”
อธิวาเสสิ ภควา
ตุณฺหีภาเวน ฯ✎ ร่าง
Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.
The Buddha consented with silence.
อถโข พฺราหฺมโณ โปกฺขรสาติ ภควโต อธิวาสนํ
วิทิตฺวา ภควโต กาลํ อาโรเจสิ✎ ร่าง
Atha kho brāhmaṇo pokkharasāti bhagavato adhivāsanaṁ viditvā bhagavato kālaṁ ārocesi:
Then, knowing that the Buddha had consented, Pokkharasāti announced the time to him,
อ้างอิงพุทธชยันตี 7.220
กาโล โภ โคตม นิฏฺฐิตํ ภตฺตนฺติ ฯ✎ ร่าง
“kālo, bho gotama, niṭṭhitaṁ bhattan”ti.
“It’s time, worthy Gotama, the meal is ready.”