เล่ม ๑๐ — ทีฆนิกาย มหาวรรค ข้อ 54

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ได้ยินว่า ณ ที่นั้น พระผู้มีพระภาค อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ทรงสวดพระปาติโมกข์ในที่ประชุม พระภิกษุสงฆ์ดังนี้ ขันติคือความทนทานเป็นตบะอย่างยิ่ง พระพุทธเจ้าทั้งหลายตรัสว่า พระนิพพานเป็นธรรมอย่างยิ่ง ผู้ทำร้ายผู้อื่น ผู้เบียดเบียนผู้อื่น ไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิต ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะเลย การไม่ทำบาปทั้งสิ้น การยังกุศลให้ถึงพร้อม การทำจิตของตนให้ผ่องใส นี้เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ทั้งหลาย การไม่กล่าวร้าย ๑ การไม่ทำร้าย ๑ ความสำรวม ในพระปาติโมกข์ ๑ ความเป็นผู้รู้ประมาณในภัตตาหาร ๑ ที่นอนที่นั่งอันสงัด ๑ การประกอบความเพียรในอธิจิต ๑ หกอย่างนี้ เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ฯ

dn14:3.28.1 #

ตตฺร สุทํ ภิกฺขเว วิปสฺสี ภควา อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ ภิกฺขุสงฺเฆ เอวํ ปาติโมกฺขํ อุทฺทิสฺสติ✎ ร่าง

Tatra sudaṁ, bhikkhave, vipassī bhagavā arahaṁ sammāsambuddho bhikkhusaṅghe evaṁ pātimokkhaṁ uddisati:

And there the Blessed One Vipassī, the perfected one, the fully awakened Buddha, recited the monastic code thus:

dn14:3.28.2 #

ขนฺตี ปรมํ ตโป ตีติกฺขา✎ ร่าง

‘Khantī paramaṁ tapo titikkhā,

‘Patient acceptance is the ultimate fervor.

อ้างอิงสยามรัฐ 10.57

dn14:3.28.3 #

นิพฺพานํ ปรมํ วทนฺติ พุทฺธา✎ ร่าง

Nibbānaṁ paramaṁ vadanti buddhā;

Extinguishment is the ultimate, say the Buddhas.

dn14:3.28.4 #

น หิ ปพฺพชิโต ปรูปฆาตี✎ ร่าง

Na hi pabbajito parūpaghātī,

No true renunciate injures another,