เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๒๐๕] ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย อันภิกษุผู้สมาทานอรัญญิกธุดงค์ เมื่อไปสู่สงฆ์ อยู่ใน
สงฆ์ ควรเป็นผู้ฉลาดในที่นั่งด้วยดีดังนี้ว่า เราจักไม่นั่งเบียดภิกษุผู้เถระ และจักไม่ห้าม
อาสนะภิกษุผู้นวกะ. ถ้าภิกษุสมาทานอรัญญิกธุดงค์ เมื่อไปในสงฆ์ อยู่ในสงฆ์ ไม่เป็นผู้ฉลาด
ในที่นั่ง จะมีผู้ว่าภิกษุนั้นได้ว่า ท่านนี้ใดไม่รู้จักธรรม แม้เพียงอภิสมาจาริกวัตร จะมีประโยชน์
อะไรด้วยการอยู่เสรีในป่า แก่ท่านผู้นี้ซึ่งสมาทานอรัญญิกธุดงค์อยู่แต่ผู้เดียวเล่า จะมีผู้ว่าภิกษุ
นั้นได้ดังนี้ เพราะฉะนั้น อันภิกษุผู้สมาทานอรัญญิกธุดงค์ เมื่อไปสู่สงฆ์ อยู่ในสงฆ์ ควร
เป็นผู้ฉลาดในที่นั่ง.
▴ ย่อ
อารญฺญเกนาวุโส ภิกฺขุนา สงฺฆคเตน สงฺเฆ วิหรนฺเตน
อาสนกุสเลน ภวิตพฺพํ✎ ร่าง
Āraññikenāvuso, bhikkhunā saṅghagatena saṅghe viharantena āsanakusalena bhavitabbaṁ:
A wilderness monk who has come to stay in the Saṅgha should be careful where he sits, thinking:
อ้างอิง สยามรัฐ 13.215
อิติ เถเร จ ภิกฺขู นานุปชชฺช นิสีทิสฺสามิ
นเว จ ภิกฺขู น อาสเนน ปฏิพาหิสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง
‘iti there ca bhikkhū nānupakhajja nisīdissāmi nave ca bhikkhū na āsanena paṭibāhissāmī’ti.
‘I shall sit so that I don’t intrude on the senior monks and I don’t block the junior monks from a seat.’
สเจ อาวุโส
@เชิงอรรถ: ๑ โป. อารญฺญิโก ฯ ๒ ยุ. อคารโว อปฺปติสฺโสติสฺส ฯ
อารญฺญโก ภิกฺขุ สงฺฆคโต สงฺเฆ วิหรนฺโต น อาสนกุสโล
โหติ ตสฺส ภวนฺติ วตฺตาโร✎ ร่าง
Sace, āvuso, āraññiko bhikkhu saṅghagato saṅghe viharanto na āsanakusalo hoti, tassa bhavanti vattāro.
If he doesn’t, there’ll be some who say:
กิมฺปนิมสฺสายสฺมโต อารญฺญกสฺส
เอกสฺสารญฺเญ เสริวิหาเรน โย อยมายสฺมา ๑- อภิสมาจาริกมฺปิ
ธมฺมํ น ชานาตีติ✎ ร่าง
‘Kiṁ panimassāyasmato āraññikassa ekassāraññe serivihārena, yo ayamāyasmā āsanakusalo na hotī’ti—
‘What’s the point of this wilderness venerable’s staying alone and autonomous in the wilderness, since he’s not careful where he sits?’
ตสฺส ๒- ภวนฺติ วตฺตาโร✎ ร่าง
tassa bhavanti vattāro.
ตสฺมา อารญฺญเกน
ภิกฺขุนา สงฺฆคเตน สงฺเฆ วิหรนฺเตน อาสนกุสเลน ภวิตพฺพํ ๓- ฯ✎ ร่าง
Tasmā āraññikena bhikkhunā saṅghagatena saṅghe viharantena āsanakusalena bhavitabbaṁ.
That’s why a wilderness monk who has come to stay in the Saṅgha should be careful where he sits.
—
Āraññikenāvuso, bhikkhunā saṅghagatena saṅghe viharantena ābhisamācārikopi dhammo jānitabbo.
A wilderness monk who has come to stay in the Saṅgha should know even the supplementary regulations.
อ้างอิง ฉัฏฐสังคายนา 13.144
—
Sace, āvuso, āraññiko bhikkhu saṅghagato saṅghe viharanto ābhisamācārikampi dhammaṁ na jānāti, tassa bhavanti vattāro.
If he doesn’t, there’ll be some who say:
—
‘Kiṁ panimassāyasmato āraññikassa ekassāraññe serivihārena yo ayamāyasmā ābhisamācārikampi dhammaṁ na jānātī’ti—
‘What’s the point of this wilderness venerable’s staying alone and autonomous in the wilderness, since he doesn’t even know the supplementary regulations?’
—
tassa bhavanti vattāro.
—
Tasmā āraññikena bhikkhunā saṅghagatena saṅghe viharantena ābhisamācārikopi dhammo jānitabbo.
That’s why a wilderness monk who has come to stay in the Saṅgha should know even the supplementary regulations.