เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ข้อ 222

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๒๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้:- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเสด็จจาริกไปในกาสีชนบท พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่. ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมาว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราฉันโภชนะ เว้นการ ฉันในราตรีเสียทีเดียว และเมื่อเราฉันโภชนะ เว้นการฉันในราตรีเสีย ย่อมรู้คุณคือความเป็น ผู้มีอาพาธน้อย มีโรคเบาบาง กระปรี้กระเปร่า มีกำลัง และอยู่สำราญ แม้ท่านทั้งหลายก็จงมา ฉันโภชนะ เว้นการฉันในราตรีเสียเถิด ก็เมื่อเธอทั้งหลายฉันโภชนะ เว้นการฉันในราตรีเสีย จักรู้คุณคือความเป็นผู้มีอาพาธน้อย มีโรคเบาบาง กระปรี้กระเปร่า มีกำลัง และอยู่สำราญ. ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคว่า อย่างนั้น พระเจ้าข้า.

mn70:1.2 #

เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา กาสีสุ จาริกํ จรติ มหตา ภิกฺขุสงฺเฆน สทฺธึ ฯ✎ ร่าง

ekaṁ samayaṁ bhagavā kāsīsu cārikaṁ carati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ.

At one time the Buddha was wandering in the land of the Kāsis together with a large Saṅgha of mendicants.

mn70:1.3 #

ตตฺร โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

There the Buddha addressed the mendicants:

mn70:2.1 #

อหํ โข ภิกฺขเว อญฺญเตฺรว✎ ร่าง

“ahaṁ kho, bhikkhave, aññatreva rattibhojanā bhuñjāmi.

“Mendicants, I abstain from eating at night.

mn70:2.2 #

—

Aññatra kho panāhaṁ, bhikkhave, rattibhojanā bhuñjamāno appābādhatañca sañjānāmi appātaṅkatañca lahuṭṭhānañca balañca phāsuvihārañca.

Doing so, I find that I’m healthy and well, nimble, strong, and living comfortably.

mn70:2.3 #

—

Etha, tumhepi, bhikkhave, aññatreva rattibhojanā bhuñjatha.

You too should abstain from eating at night.