เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ ข้อ 231

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๓๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อุภโตภาควิมุตบุคคลเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคล บางคนในโลกนี้ ถูกต้องวิโมกข์อันละเอียด คืออรูปสมาบัติล่วงรูปสมบัติ ด้วยกายอยู่ และ อาสวะทั้งหลายของผู้นั้นสิ้นไป เพราะเห็น (อริยสัจ) ด้วยปัญญา บุคคลนี้เรากล่าวว่า อุภโตภาค วิมุตบุคคล ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราย่อมกล่าวว่า กิจที่ควรทำด้วยความไม่ประมาท ย่อมไม่มีแก่ ภิกษุนี้ ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะกิจที่ควรทำด้วยความไม่ประมาท ภิกษุนั้นทำเสร็จแล้ว และ ภิกษุนั้นเป็นผู้ไม่ควรเพื่อจะประมาท.

mn70:15.1 #

กตโม จ ๑- ภิกฺขเว ปุคฺคโล อุภโตภาควิมุตฺโต✎ ร่าง

Katamo ca, bhikkhave, puggalo ubhatobhāgavimutto?

And what individual is freed both ways?

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 13.153

mn70:15.2 #

อิธ ภิกฺขเว เอกจฺโจ ปุคฺคโล เย เต สนฺตา วิโมกฺขา อติกฺกมฺม รูเป อารุปฺปา เต กาเยน ผุสิตฺวา ๒- วิหรติ ปญฺญาย จสฺส ทิสฺวา อาสวา ปริกฺขีณา โหนฺติ✎ ร่าง

Idha, bhikkhave, ekacco puggalo ye te santā vimokkhā atikkamma rūpe āruppā te kāyena phusitvā viharati paññāya cassa disvā āsavā parikkhīṇā honti.

It’s an individual who has direct meditative experience of the peaceful liberations that are formless, transcending form. And, having seen with wisdom, their defilements have come to an end.

mn70:15.3 #

อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ปุคฺคโล อุภโตภาควิมุตฺโต ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ vuccati, bhikkhave, puggalo ubhatobhāgavimutto

This individual is called freed both ways.

mn70:15.4 #

อิมสฺส โข อหํ ภิกฺขเว ภิกฺขุโน น อปฺปมาเทน กรณียนฺติ วทามิ✎ ร่าง

imassa kho ahaṁ, bhikkhave, bhikkhuno ‘na appamādena karaṇīyan’ti vadāmi.

And I say that this mendicant has no work to do with diligence.

mn70:15.5 #

ตํ กิสฺส เหตุ✎ ร่าง

Taṁ kissa hetu?

Why is that?

mn70:15.6 #

กตนฺตสฺส อปฺปมาเทน✎ ร่าง

Kataṁ tassa appamādena.

They’ve done their work with diligence.

mn70:15.7 #

อภพฺโพ โส ปมชฺชิตุํ ฯ✎ ร่าง

Abhabbo so pamajjituṁ.

They’re incapable of being negligent.