เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๒๓๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็กายสักขีบุคคลเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคน
ในโลกนี้ ถูกต้องวิโมกข์อันละเอียด คืออรูปสมบัติล่วงรูปสมาบัติด้วยกายอยู่ และอาสวะ
บางเหล่าของผู้นั้นสิ้นไป เพราะเห็น (อริยสัจ) ด้วยปัญญา บุคคลนี้เรากล่าวว่ากายสักขีบุคคล
ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวว่า กิจที่ควรทำด้วยความไม่ประมาท ย่อมมีแก่ภิกษุนี้ ข้อนั้น
เพราะเหตุไร ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะเราเห็นผลแห่งความไม่ประมาทของภิกษุนี้เช่นนี้ว่า ไฉน
ท่านผู้นี้ เมื่อเสพเสนาสนะที่สมควร คบหากัลยาณมิตร ทำอินทรีย์ให้เสมออยู่ พึงทำซึ่งที่สุด
พรหมจรรย์ อันไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่าที่กุลบุตรทั้งหลายออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบ
ต้องการ ให้แจ้งชัดด้วยปัญญาอันยิ่งเองได้ในปัจจุบัน แล้วเข้าถึงอยู่ดังนี้ เราจึงกล่าวว่า กิจที่
ควรทำด้วยความไม่ประมาท ย่อมมีแก่ภิกษุนี้
▴ ย่อ
กตโม จ ภิกฺขเว ปุคฺคโล กายสกฺขี✎ ร่าง
Katamo ca, bhikkhave, puggalo kāyasakkhi?
And what individual is a direct witness?
อ้างอิง สยามรัฐ 13.230
อิธ ภิกฺขเว
เอกจฺโจ ปุคฺคโล เย เต สนฺตา วิโมกฺขา อติกฺกมฺม รูเป
@เชิงอรรถ: ๑ โป. จสทฺโทฺ นตฺถิ ฯ ๒ ยุ. สี. สตฺตวาเรสุ ผสฺสิตฺวาติ ปาโฐ ทิสฺสติ ฯ@๓ โป. นกาโร นตฺถิ ฯ ๔ ม. นกาโร นตฺถิ ฯ
อารุปฺปา เต กาเยน ผุสิตฺวา วิหรติ ปญฺญาย จสฺส ทิสฺวา
เอกจฺเจ อาสวา ปริกฺขีณา โหนฺติ✎ ร่าง
Idha, bhikkhave, ekacco puggalo ye te santā vimokkhā atikkamma rūpe āruppā te kāyena phusitvā viharati, paññāya cassa disvā ekacce āsavā parikkhīṇā honti.
It’s an individual who has direct meditative experience of the peaceful liberations that are formless, transcending form. And, having seen with wisdom, some of their defilements have come to an end.
อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ปุคฺคโล
กายสกฺขี ฯ✎ ร่าง
Ayaṁ vuccati, bhikkhave, puggalo kāyasakkhi.
This individual is called a direct witness.
อิมสฺส โข อหํ ภิกฺขเว ภิกฺขุโน อปฺปมาเทน
กรณียนฺติ วทามิ✎ ร่าง
Imassa kho ahaṁ, bhikkhave, bhikkhuno ‘appamādena karaṇīyan’ti vadāmi.
I say that this mendicant still has work to do with diligence.
ตํ กิสฺส เหตุ✎ ร่าง
Taṁ kissa hetu?
Why is that? Thinking:
อปฺเปวนาม อยมายสฺมา
อนุโลมิกานิ เสนาสนานิ ปฏิเสวมาโน กลฺยาณมิตฺเต ภชมาโน
อินฺทฺริยานิ สมนฺนานยมาโน✎ ร่าง
Appeva nāma ayamāyasmā anulomikāni senāsanāni paṭisevamāno kalyāṇamitte bhajamāno indriyāni samannānayamāno—
‘Hopefully this venerable will frequent appropriate lodgings, associate with good friends, and control their faculties.
ยสฺสตฺถาย กุลปุตฺตา สมฺมเทว
อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชนฺติ ตทนุตฺตรํ พฺรหฺมจริยปริโยสานํ
ทิฏฺเฐว ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหเรยฺยาติ ฯ✎ ร่าง
yassatthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṁ pabbajanti, tadanuttaraṁ—brahmacariyapariyosānaṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihareyyāti.
Then they might realize the supreme culmination of the spiritual path in this very life, and live having achieved with their own insight the goal for which gentlemen rightly go forth from the lay life to homelessness.’
อิมํ โข อหํ ภิกฺขเว อิมสฺส ภิกฺขุโน อปฺปมาทผลํ สมฺปสฺสมาโน
อปฺปมาเทน กรณียนฺติ วทามิ ฯ✎ ร่าง
Imaṁ kho ahaṁ, bhikkhave, imassa bhikkhuno appamādaphalaṁ sampassamāno ‘appamādena karaṇīyan’ti vadāmi.
Seeing this fruit of diligence for this mendicant, I say that they still have work to do with diligence.