‹ กลับ
จูฬสกุลุทายิสูตร
เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ · ข้อ 368 · ม.ม. ๑๓/๖๑๗๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๖๘] ก็สมัยนั้น สกุลุทายีปริพาชกนั่งอยู่กับปริพาชกบริษัทหมู่ใหญ่ ซึ่งกำลังสนทนา ติรัจฉานกถาต่างเรื่อง ด้วยเสียงอื้ออึงอึกทึก คือ พูดเรื่องพระราชา ฯลฯ เรื่องความเจริญและ ความเสื่อมด้วยประการนั้น. สกุลุทายีปริพาชกได้เห็นพระผู้มีพระภาคกำลังเสด็จมาแต่ไกล ครั้น เห็นแล้วจึงห้ามบริษัทของตนให้สงบว่า ขอท่านทั้งหลายจงเบาๆ เสียงหน่อย อย่าส่งเสียงอึงนัก นี่พระสมณโคดมกำลังเสด็จมา พระองค์ท่านทรงโปรดเสียงเบา และทรงกล่าวสรรเสริญคุณของ เสียงเบา บางทีพระองค์ท่านทรงทราบว่า บริษัทมีเสียงเบา พึงทรงสำคัญที่จะเสด็จเข้ามาก็ได้. ลำดับนั้น พวกปริพาชกเหล่านั้นพากันนิ่งอยู่. ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเสด็จเข้าไปหา สกุลุทายีปริพาชกจนถึงที่อยู่. สกุลุทายีปริพาชกได้กราบทูลเชิญพระผู้มีพระภาคว่า ขอเชิญ พระผู้มีพระภาคเสด็จมาเถิด พระเจ้าข้า พระผู้มีพระภาคเสด็จมาดีแล้ว นานๆ พระผู้มีพระภาค จึงจะมีโอกาสเสด็จมาถึงนี่ได้ ขอเชิญพระผู้มีพระภาคประทับนั่งเถิด นี้อาสนะที่จัดไว้. พระผู้มี พระภาคประทับนั่งบนอาสนะที่จัดไว้แล้ว. ส่วนสกุลุทายีปริพาชกถือเอาอาสนะต่ำแห่งหนึ่ง นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. พระผู้มีพระภาคตรัสถามสกุลุทายีปริพาชกผู้นั่งเรียบร้อยแล้วว่า ดูกรอุทายี เมื่อกี้นี้ ท่านทั้งหลายนั่งประชุมสนทนาเรื่องอะไรกัน ก็แหละเรื่องอะไรที่ท่านทั้งหลายหยุดค้าง ไว้ในระหว่าง.
เทียบรายประโยค (21 ประโยค)
mn79:3.1 #
เตน โข ปน สมเยน สกุลุทายิ ปริพฺพาชโก มหติยา ปริพฺพาชกปริสาย สทฺธึ นิสินฺโน โหติ อุนฺนาทินิยา อุจฺจาสทฺทมหาสทฺทาย อเนกวิหิตํ ติรจฺฉานกถํ กเถนฺติยา เสยฺยถีทํ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena sakuludāyī paribbājako mahatiyā paribbājakaparisāya saddhiṁ nisinno hoti unnādiniyā uccāsaddamahāsaddāya anekavihitaṁ tiracchānakathaṁ kathentiyā, seyyathidaṁ—
Now at that time, Sakuludāyī was sitting together with a large assembly of wanderers making an uproar, a colossal racket. They engaged in all kinds of low talk, such as
อ้างอิงPTS 2.30
mn79:3.2 #
ราชกถํ ฯเปฯ อิติภวาภวกถํ อิติ วา ฯ✎ ร่าง
rājakathaṁ corakathaṁ mahāmattakathaṁ senākathaṁ bhayakathaṁ yuddhakathaṁ annakathaṁ pānakathaṁ vatthakathaṁ sayanakathaṁ mālākathaṁ gandhakathaṁ ñātikathaṁ yānakathaṁ gāmakathaṁ nigamakathaṁ nagarakathaṁ janapadakathaṁ itthikathaṁ sūrakathaṁ visikhākathaṁ kumbhaṭṭhānakathaṁ pubbapetakathaṁ nānattakathaṁ lokakkhāyikaṁ samuddakkhāyikaṁ itibhavābhavakathaṁ iti vā.
talk about kings, bandits, and chief ministers; talk about armies, threats, and wars; talk about food, drink, clothes, and beds; talk about garlands and fragrances; talk about family, vehicles, villages, towns, cities, and countries; talk about women and heroes; street talk and well talk; talk about the departed; motley talk; tales of land and sea; and talk about being reborn in this or that state of existence.
mn79:3.3 #
อทฺทสา โข สกุลุทายิ ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ✎ ร่าง
Addasā kho sakuludāyī paribbājako bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ.
Sakuludāyī saw the Buddha coming off in the distance,
อ้างอิงสยามรัฐ 13.353
mn79:3.4 #
ทิสฺวาน สกํ ปริสํ สณฺฐเปสิ✎ ร่าง
Disvāna sakaṁ parisaṁ saṇṭhāpesi:
and hushed his own assembly,
mn79:3.5 #
อปฺปสทฺทา โภนฺโต โหนฺตุ มา โภนฺโต สทฺทมกตฺถ✎ ร่าง
“appasaddā bhonto hontu, mā bhonto saddamakattha.
“Be quiet, good fellows, don’t make a sound.
mn79:3.6 #
อยํ สมโณ โคตโม อาคจฺฉติ✎ ร่าง
Ayaṁ samaṇo gotamo āgacchati;
Here comes the ascetic Gotama.
mn79:3.7 #
อปฺปสทฺทกาโม โข ปน โส อายสฺมา อปฺปสทฺทสฺส วณฺณวาที✎ ร่าง
appasaddakāmo kho pana so āyasmā appasaddassa vaṇṇavādī.
The venerable likes quiet and praises quiet.
mn79:3.8 #
อปฺเปวนาม อปฺปสทฺทํ ปริสํ วิทิตฺวา อุปสงฺกมิตพฺพํ มญฺเญยฺยาติ ฯ✎ ร่าง
Appeva nāma appasaddaṁ parisaṁ viditvā upasaṅkamitabbaṁ maññeyyā”ti.
Hopefully if he sees that our assembly is quiet he’ll see fit to approach.”
mn79:3.9 #
อถ โข เต ปริพฺพาชกา ตุณฺหี @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. เยน เตนาติ ปาฐา นตฺถิ ฯ ๒ ยุ. ราชคหํ ฯ อเหสุํ ฯ✎ ร่าง
Atha kho te paribbājakā tuṇhī ahesuṁ.
Then those wanderers fell silent.
mn79:4.1 #
อถ โข ภควา เยน สกุลุทายิ ปริพฺพาชโก เตนุปสงฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā yena sakuludāyī paribbājako tenupasaṅkami.
Then the Buddha approached Sakuludāyī,
อ้างอิงPTS 2.31 · ฉัฏฐสังคายนา 13.232 · พุทธชยันตี 11.378
mn79:4.2 #
อถ โข สกุลุทายิ ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho sakuludāyī paribbājako bhagavantaṁ etadavoca:
who said to him,
mn79:4.3 #
เอตุ โข ภนฺเต ภควา✎ ร่าง
“etu kho, bhante, bhagavā.
“Let the Blessed One come, sir!
mn79:4.4 #
สฺวาคตํ ๑- ภนฺเต ภควโต✎ ร่าง
Svāgataṁ, bhante, bhagavato.
Welcome to the Blessed One, sir!
mn79:4.5 #
จิรสฺสํ โข ภนฺเต ภควา อิมํ ปริยายมกาสิ ยทิทํ อิธาคมนาย✎ ร่าง
Cirassaṁ kho, bhante, bhagavā imaṁ pariyāyamakāsi yadidaṁ idhāgamanāya.
It’s been a long time since you took the opportunity to come here.
mn79:4.6 #
นิสีทตุ ภนฺเต ภควา✎ ร่าง
Nisīdatu, bhante, bhagavā;
Please, sir, sit down, this seat is ready.”
mn79:4.7 #
อิทมาสนํ ปญฺญตฺตนฺติ ฯ✎ ร่าง
idamāsanaṁ paññattan”ti.
mn79:4.8 #
นิสีทิ ภควา ปญฺญตฺเต อาสเน ฯ✎ ร่าง
Nisīdi bhagavā paññatte āsane.
The Buddha sat on the seat spread out,
mn79:4.9 #
สกุลุทายิปิ โข ปริพฺพาชโก อญฺญตรํ นีจํ อาสนํ คเหตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ✎ ร่าง
Sakuludāyīpi kho paribbājako aññataraṁ nīcaṁ āsanaṁ gahetvā ekamantaṁ nisīdi.
while Sakuludāyī took a low seat and sat to one side.
mn79:4.10 #
เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข สกุลุทายึ ปริพฺพาชกํ ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง
Ekamantaṁ nisinnaṁ kho sakuludāyiṁ paribbājakaṁ bhagavā etadavoca:
The Buddha said to him,
mn79:4.11 #
กาย นุตฺถ อุทายิ เอตรหิ กถาย สนฺนิสินฺนา กา จ ปน โว อนฺตรากถา วิปฺปกตาติ✎ ร่าง
“kāya nuttha, udāyi, etarahi kathāya sannisinnā, kā ca pana vo antarākathā vippakatā”ti?
“Udāyī, what were you sitting talking about just now? What conversation was left unfinished?”
mn79:5.1 #
✎ ร่าง
“Tiṭṭhatesā, bhante, kathā yāya mayaṁ etarahi kathāya sannisinnā.
“Sir, leave aside what we were sitting talking about just now.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน