‹ กลับ
อังคุลิมาลสูตร
เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ · ข้อ 525 · ม.ม. ๑๓/๘๒๓๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๒๕] ครั้งนั้น องคุลิมาลโจรดำริว่า สมณศากยบุตรเหล่านั้นมักเป็นคนพูดจริง มีปฏิญญาจริง แต่สมณะรูปนี้เดินไปอยู่เทียว กลับพูดว่า เราหยุดแล้ว องคุลิมาล ท่านเล่าจง หยุดเถิด ถ้ากระไร เราพึงถามสมณะรูปนี้เถิด. ครั้งนั้น องคุลิมาลโจรได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคด้วยคาถา ความว่า ดูกรสมณะ ท่านกำลังเดินไป ยังกล่าวว่า เราหยุดแล้ว และ ท่านยังไม่หยุด ยังกล่าวกะข้าพเจ้าผู้หยุดแล้วว่าไม่หยุด ดูกร สมณะ ข้าพเจ้าขอถามเนื้อความนี้กะท่าน ท่านหยุดแล้วเป็น อย่างไร ข้าพเจ้ายังไม่หยุดแล้วเป็นอย่างไร? พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรองคุลิมาล เราวางอาชญาในสรรพสัตว์ได้แล้ว จึงชื่อว่า หยุดแล้วในกาลทุกเมื่อ ส่วนท่านไม่สำรวมในสัตว์ทั้งหลาย เพราะฉะนั้นเราจึงหยุดแล้ว ท่านยังไม่หยุด. องคุลิมาลโจรทูลว่า ดูกรสมณะ ท่านอันเทวดามนุษย์บูชาแล้ว แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ มาถึงป่าใหญ่เพื่อจะสงเคราะห์ข้าพเจ้าสิ้นกาลนานหนอ ข้าพเจ้า นั้นจักประพฤติละบาป เพราะฟังคาถาอันประกอบด้วยธรรม ของท่าน องคุลิมาลโจรกล่าวดังนี้แล้ว ได้ทิ้งดาบและอาวุธ ลงในเหวลึกมีหน้าผาชัน องคุลิมาลโจรได้ถวายบังคมพระบาท ทั้งสองของพระสุคต แล้วได้ทูลขอบรรพชากะพระสุคต ณ ที่ นั้นเอง. ก็แลพระพุทธเจ้าผู้ทรงประกอบด้วยพระกรุณา ทรง แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ เป็นศาสดาของโลกกับทั้งเทวโลก ได้ ตรัสกะองคุลิมาลโจรในเวลานั้นว่า ท่านจงเป็นภิกษุมาเถิด อันนี้แหละเป็นภิกษุภาวะขององคุลิมาลโจรนั้น ดังนี้. ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคมีพระองคุลิมาลเป็นปัจฉาสมณะ เสด็จจาริกไปทางพระนคร สาวัตถี เสด็จจาริกไปโดยลำดับ เสด็จถึงพระนครสาวัตถีแล้ว.
เทียบรายประโยค (28 ประโยค)
mn86:5.10 #
อถ โข โจรสฺส องฺคุลิมาลสฺส เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho corassa aṅgulimālassa etadahosi:
Then Aṅgulimāla thought,
mn86:5.11 #
อิเม โข สมณา สกฺยปุตฺติยา สจฺจวาทิโน สจฺจปฏิญฺญา✎ ร่าง
“ime kho samaṇā sakyaputtiyā saccavādino saccapaṭiññā.
“These ascetics who follow the Sakyan speak the truth.
mn86:5.12 #
อถ จ ปนายํ สมโณ คจฺฉํเยวาห✎ ร่าง
Atha panāyaṁ samaṇo gacchaṁ yevāha:
Yet while walking the ascetic Gotama says:
mn86:5.13 #
ฐิโต อหํ องฺคุลิมาล ตฺวญฺจ ติฏฺฐาติ✎ ร่าง
‘ṭhito ahaṁ, aṅgulimāla, tvañca tiṭṭhā’ti.
‘I’ve stopped, Aṅgulimāla—now you stop.’
mn86:5.14 #
ยนฺนูนาหํ อิมํ สมณํ ปุจฺเฉยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Yannūnāhaṁ imaṁ samaṇaṁ puccheyyan”ti.
Why don’t I ask him about this?”
mn86:6.1 #
อถ โข โจโร องฺคุลิมาโล ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ✎ ร่าง
Atha kho coro aṅgulimālo bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:
Then he addressed the Buddha in verse:
mn86:6.2 #
คจฺฉํ วเทสิ สมณฏฺฐิโตมฺหิ✎ ร่าง
“Gacchaṁ vadesi samaṇa ṭhitomhi,
“While walking, ascetic, you say ‘I’ve stopped.’
mn86:6.3 #
มมญฺจ พฺรูสิ ฐิตมฏฺฐิโตสิ✎ ร่าง
Mamañca brūsi ṭhitamaṭṭhitoti;
And I have stopped, but you tell me I’ve not.
mn86:6.4 #
ปุจฺฉามิ ตํ สมณ เอตมตฺถํ✎ ร่าง
Pucchāmi taṁ samaṇa etamatthaṁ,
I’m asking you this, ascetic:
mn86:6.5 #
กถํ ฐิโต ตฺวํ อหมฏฺฐิโตมฺหิ ฯ✎ ร่าง
Kathaṁ ṭhito tvaṁ ahamaṭṭhitomhī”ti.
how is it you’ve stopped and I have not?”
mn86:6.6 #
ฐิโต อหํ องฺคุลิมาล สพฺพทา✎ ร่าง
“Ṭhito ahaṁ aṅgulimāla sabbadā,
“Aṅgulimāla, I have forever stopped—
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 13.310
mn86:6.7 #
สพฺเพสุ ภูเตสุ นิธาย ทณฺฑํ✎ ร่าง
Sabbesu bhūtesu nidhāya daṇḍaṁ;
I’ve laid aside violence towards all creatures.
mn86:6.8 #
ตุวญฺจ ปาเณสุ อสญฺญโตสิ✎ ร่าง
Tuvañca pāṇesu asaññatosi,
But you can’t stop yourself from harming living creatures;
mn86:6.9 #
ตสฺมา ฐิโตหํ ตุวมฏฺฐิโตสิ ฯ✎ ร่าง
Tasmā ṭhitohaṁ tuvamaṭṭhitosī”ti.
that’s why I’ve stopped, but you have not.”
mn86:6.10 #
จิรสฺสํ วต เม มหิโต มเหสี✎ ร่าง
“Cirassaṁ vata me mahito mahesī,
“Oh, at long last a renowned great seer,
อ้างอิงPTS 2.100
mn86:6.11 #
มหาวนํ สมณ ๑- ปจฺจุปาทิ✎ ร่าง
Mahāvanaṁ pāpuṇi saccavādī;
an ascetic has followed me into this deep wood.
mn86:6.12 #
โสหํ จริสฺสามิ ปชหิสฺส ๓- ปาปํ✎ ร่าง
Sohaṁ carissāmi pahāya pāpaṁ,
Now that I’ve heard your verse on Dhamma,
mn86:6.13 #
สุตฺวาน คาถํ ตว ธมฺมยุตฺตํ✎ ร่าง
Sutvāna gāthaṁ tava dhammayuttaṁ”.
I shall live without evil.”
mn86:6.14 #
อิเตฺวว โจโร อสิมาวุธญฺจ✎ ร่าง
Itveva coro asimāvudhañca,
With these words, the bandit hurled his sword and weapons
อ้างอิงสยามรัฐ 13.481
mn86:6.15 #
โสพฺเภ ปปาเต นรเก มนฺวการิ✎ ร่าง
Sobbhe papāte narake akiri;
down a cliff into an abyss.
mn86:6.16 #
อวนฺทิ โจโร สุคตสฺส ปาเท✎ ร่าง
Avandi coro sugatassa pāde,
He venerated the Holy One’s feet,
mn86:6.17 #
ตตฺเถว นํ ปพฺพชฺชํ อยาจิ ฯ✎ ร่าง
Tattheva naṁ pabbajjaṁ ayāci.
and asked him for the going forth right away.
mn86:6.18 #
พุทฺโธ จ โข การุณิโก มเหสี✎ ร่าง
Buddho ca kho kāruṇiko mahesi,
Then the Buddha, the compassionate great seer,
อ้างอิงพุทธชยันตี 11.520
mn86:6.19 #
โย สตฺถา โลกสฺส สเทวกสฺส✎ ร่าง
Yo satthā lokassa sadevakassa;
the teacher of the world with its gods,
mn86:6.20 #
ตเมหิ ภิกฺขูติ ตทา อโวจ✎ ร่าง
“Tamehi bhikkhū”ti tadā avoca,
said to him, “Come, monk!”
mn86:6.21 #
เอเสว ตสฺส อหุ ภิกฺขุภาโวติ ฯ✎ ร่าง
Eseva tassa ahu bhikkhubhāvoti.
And with that he became a monk.
mn86:7.1 #
อถ โข ภควา อายสฺมตา องฺคุลิมาเลน ปจฺฉาสมเณน เยน สาวตฺถี เตน จาริกํ ปกฺกามิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā āyasmatā aṅgulimālena pacchāsamaṇena yena sāvatthi tena cārikaṁ pakkāmi.
Then the Buddha set out for Sāvatthī with Venerable Aṅgulimāla as his second monk.
mn86:7.2 #
อนุปุพฺเพน จาริกํ จรมาโน เยน สาวตฺถี ตทวสริ ฯ✎ ร่าง
Anupubbena cārikaṁ caramāno yena sāvatthi tadavasari.
Traveling stage by stage, he arrived at Sāvatthī,
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน