—
Ayaṁ me, bhante, bāhitikā raññā māgadhena ajātasattunā vedehiputtena vatthanāḷiyā pakkhipitvā pahitā soḷasasamā āyāmena, aṭṭhasamā vitthārena.
This imported cloth was sent to me by King Ajātasattu of Magadha, son of the princess of Videha, packed in a parasol case. It’s exactly sixteen measures long and eight wide.
—
Taṁ, bhante, āyasmā ānando paṭiggaṇhātu anukampaṁ upādāyā”ti.
May Venerable Ānanda please accept it out of sympathy.”
—
“Alaṁ, mahārāja, paripuṇṇaṁ me ticīvaran”ti.
“Enough, great king. My three robes are complete.”
อยํ ภนฺเต อจิรวตี นที ทิฏฺฐา อายสฺมตา เจว
อานนฺเทน อเมฺหหิ จ✎ ร่าง
“Ayaṁ, bhante, aciravatī nadī diṭṭhā āyasmatā ceva ānandena amhehi ca.
“Sir, we have both seen this river Aciravatī
อ้างอิงPTS 2.117 · สยามรัฐ 13.505
ยถา ๑- อุปริ ปพฺพเต มหาเมโฆ
อภิปฺปวุฏฺโฐ โหติ อถายํ อจิรวตี นที อุภโต กุลฺลานิ ๒- สํวิสนฺทนฺตี
คจฺฉติ✎ ร่าง
Yadā uparipabbate mahāmegho abhippavuṭṭho hoti, athāyaṁ aciravatī nadī ubhato kūlāni saṁvissandantī gacchati;
when it has rained heavily in the mountains, and the river overflows both its banks.
เอวเมว โข ภนฺเต อายสฺมา อานนฺโท อิมาย พาหิติกาย
อตฺตโน ติจีวรํ กริสฺสติ✎ ร่าง
evameva kho, bhante, āyasmā ānando imāya bāhitikāya attano ticīvaraṁ karissati.
In the same way, Venerable Ānanda can make a set of three robes for himself from this imported cloak,
ยํ ปน อายสฺมโต อานนฺทสฺส
ปุราณํ ติจีวรํ ตํ สพฺรหฺมจารีหิ สํวิภชิสฺสติ✎ ร่าง
Yaṁ panāyasmato ānandassa purāṇaṁ ticīvaraṁ taṁ sabrahmacārīhi saṁvibhajissati.
and you can share your old robes with your fellow monks.
เอวายํ อมฺหากํ
ทกฺขิณา สํวิสนฺทนฺตี มญฺเญ คมิสฺสติ✎ ร่าง
Evāyaṁ amhākaṁ dakkhiṇā saṁvissandantī maññe gamissati.
In this way my religious donation will come to overflow, it seems to me.
ปฏิคฺคณฺหาตุ ภนฺเต
อายสฺมา อานนฺโท พาหิติกนฺติ ฯ✎ ร่าง
Paṭiggaṇhātu, bhante, āyasmā ānando bāhitikan”ti.
Please accept the imported cloth.”
ปฏิคฺคเหสิ โข อายสฺมา
@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ยทา ฯ ๒ ยุ. กูลานิ ฯ
อานนฺโท พาหิติกํ ฯ✎ ร่าง
Paṭiggahesi kho āyasmā ānando bāhitikaṁ.
So Ānanda accepted it.
อถ โข ราชา ปเสนทิ โกสโล อายสฺมนฺตํ
อานนฺทํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Atha kho rājā pasenadi kosalo āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca:
Then King Pasenadi said to him,
หนฺท จทานิ ๑- มยํ ภนฺเต อานนฺท คจฺฉาม✎ ร่าง
“handa ca dāni mayaṁ, bhante ānanda, gacchāma;
“Well, now, sir, I must go.
พหุกิจฺจา มยํ พหุกรณียาติ ฯ✎ ร่าง
bahukiccā mayaṁ bahukaraṇīyā”ti.
I have many duties, and much to do.”
ยสฺสทานิ ตฺวํ มหาราช กาลํ
มญฺญสีติ ฯ✎ ร่าง
“Yassadāni tvaṁ, mahārāja, kālaṁ maññasī”ti.
“Please, great king, go at your convenience.”
อถ โข ราชา ปเสนทิ โกสโล อายสฺมโต อานนฺทสฺส
ภาสิตํ อภินนฺทิตฺวา✎ ร่าง
Atha kho rājā pasenadi kosalo āyasmato ānandassa bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā āyasmantaṁ ānandaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi.
Then King Pasenadi approved and agreed with what Ānanda said. He rose from his seat, bowed, and respectfully circled Ānanda, keeping him on his right, before leaving.