เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ อายสฺมา อานนฺโท ราชคเห
วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเป อจิรปรินิพฺพุเต ภควติ ฯ✎ ร่าง
ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe aciraparinibbute bhagavati.
At one time Venerable Ānanda was staying near Rājagaha, in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground. It was not long after the Buddha had become fully quenched.
เตน
โข ปน สมเยน ราชา มาคโธ อชาตสตฺตุ เวเทหิปุตฺโต ราชคหํ
ปฏิสงฺขาราเปติ รญฺโญ ปชฺโชตสฺส อาสงฺกมาโน ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena rājā māgadho ajātasattu vedehiputto rājagahaṁ paṭisaṅkhārāpeti rañño pajjotassa āsaṅkamāno.
Now at that time King Ajātasattu of Magadha, son of the princess of Videha, being suspicious of King Pajjota, was having Rājagaha fortified.
อถ โข
อายสฺมา อานนฺโท ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย
ราชคหํ ปิณฺฑาย ปาวิสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā ānando pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṁ piṇḍāya pāvisi.
Then Venerable Ānanda robed up in the morning and, taking his bowl and robe, entered Rājagaha for alms.
อถ โข อายสฺมโต อานนฺทสฺส
เอตทโหสิ✎ ร่าง
Atha kho āyasmato ānandassa etadahosi:
Then it occurred to him,
อติปฺปโค โข ตาว ราชคเห ปิณฺฑาย จริตุํ✎ ร่าง
“atippago kho tāva rājagahe piṇḍāya carituṁ.
“It’s too early to wander for alms in Rājagaha.
ยนฺนูนาหํ เยน โคปกโมคฺคลฺลานสฺส พฺราหฺมณสฺส กมฺมนฺโต เยน
โคปกโมคฺคลฺลาโน พฺราหฺมโณ เตนุปสงฺกเมยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Yannūnāhaṁ yena gopakamoggallānassa brāhmaṇassa kammanto, yena gopakamoggallāno brāhmaṇo tenupasaṅkameyyan”ti.
Why don’t I go to see the brahmin Moggallāna the Guardian at his place of work?”
อถ โข อายสฺมา อานนฺโท เยน โคปกโมคฺคลฺลานสฺส
พฺราหฺมณสฺส กมฺมนฺโต เยน โคปกโมคฺคลฺลาโน พฺราหฺมโณ เตนุปสงฺกมิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā ānando yena gopakamoggallānassa brāhmaṇassa kammanto, yena gopakamoggallāno brāhmaṇo tenupasaṅkami.
So that’s what he did.
อ้างอิงPTS 3.8 · สยามรัฐ 14.90 · พุทธชยันตี 12.102
อทฺทสา โข โคปกโมคฺคลฺลาโน พฺราหฺมโณ อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ ทูรโต ๑-
อาคจฺฉนฺตํ✎ ร่าง
Addasā kho gopakamoggallāno brāhmaṇo āyasmantaṁ ānandaṁ dūratova āgacchantaṁ.
Moggallāna the Guardian saw Ānanda coming off in the distance
ทิสฺวาน อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจ✎ ร่าง
Disvāna āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca:
and said to him,
เอตุ โข ภวํ อานนฺโท✎ ร่าง
“etu kho bhavaṁ ānando.
“Come, worthy Ānanda!
สฺวาคตํ โภโต อานนฺทสฺส✎ ร่าง
Svāgataṁ bhoto ānandassa.
Welcome, worthy Ānanda!
จิรสฺสํ โข ภวํ อานนฺโท อิมํ ปริยายมกาสิ
ยทิทํ อิธาคมนาย✎ ร่าง
Cirassaṁ kho bhavaṁ ānando imaṁ pariyāyamakāsi yadidaṁ idhāgamanāya.
It’s been a long time since you took the opportunity to come here.
นิสีทตุ ภวํ อานนฺโท อิทมาสนํ ปญฺญตฺตนฺติ ฯ✎ ร่าง
Nisīdatu bhavaṁ ānando, idamāsanaṁ paññattan”ti.
Please, sir, sit down, here, a seat is ready.”
นิสีทิ
โข อายสฺมา อานนฺโท ปญฺญตฺเต อาสเน ฯ✎ ร่าง
Nisīdi kho āyasmā ānando paññatte āsane.
Ānanda sat down on the seat spread out,
โคปกโมคฺคลฺลาโนปิ โข
พฺราหฺมโณ อญฺญตรํ นีจํ อาสนํ คเหตฺวา✎ ร่าง
Gopakamoggallānopi kho brāhmaṇo aññataraṁ nīcaṁ āsanaṁ gahetvā ekamantaṁ nisīdi.
while Moggallāna took a low seat and sat to one side.