เนื้อความทั้งข้อ
[๑๑๖] ว. ข้าแต่พระอานนท์ผู้เจริญ ความจริง พระวิหารเวฬุวัน
จะเป็นที่รื่นรมย์ เงียบเสียง และไม่อึกทึกครึกโครม มีลมพัดเย็นสบาย เป็นที่
พักผ่อนของมนุษย์ สมควรแก่การหลีกออกเร้นอยู่ ก็ด้วยมีพระคุณเจ้าทั้งหลาย
เพ่งฌานและมีฌานเป็นปรกติต่างหาก พระคุณเจ้าทั้งหลายทั้งเพ่งฌานและมีฌาน
เป็นปรกติทีเดียว ข้าแต่พระอานนท์ผู้เจริญ กระผมขอเล่าถวาย สมัยหนึ่ง
พระโคดมผู้เจริญพระองค์นั้น ประทับอยู่ที่กูฏาคารศาลา ในป่ามหาวัน เขตพระนคร
เวสาลี ครั้งนั้นแล กระผมเข้าไปเฝ้าพระโคดมผู้เจริญพระองค์นั้นยังที่ประทับ ณ
กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน ณ ที่นั้นแล พระองค์ได้ตรัสฌานกถาโดยอเนกปริยาย
พระองค์ทั้งเป็นผู้เพ่งฌานและเป็นผู้มีฌานเป็นปรกติ แต่ก็ทรงสรรเสริญฌาน
ทั้งปวง ฯ
ตคฺฆ โภ อานนฺท เวฬุวนํ รมณียญฺเจว อปฺปสทฺทญฺจ
อปฺปนิคฺโฆสญฺจ วิชนวาตํ มนุสฺสราหเสยฺยกํ ปฏิสลฺลานสารุปฺปํ
ยถาตํ ภวนฺเตหิ ฌายีหิ ฌานสีเลหิ✎ ร่าง
“Taggha, bho ānanda, veḷuvanaṁ ramaṇīyañceva appasaddañca appanigghosañca vijanavātaṁ manussarāhasseyyakaṁ paṭisallānasāruppaṁ, yathā taṁ bhavantehi jhāyīhi jhānasīlīhi.
“Surely, worthy Ānanda, it is owing to the good fellows who meditate, making a habit of meditating.
ฌายิโน เจว ภวนฺโต
ฌานสีลิโน จ✎ ร่าง
Jhāyino ceva bhavanto jhānasīlino ca.
For the good fellows do in fact meditate and make a habit of meditating.
เอกมิทาหํ โภ อานนฺท สมยํ โส ภวํ โคตโม
เวสาลิยํ วิหรติ มหาวเน กูฏาคารสาลายํ✎ ร่าง
Ekamidāhaṁ, bho ānanda, samayaṁ so bhavaṁ gotamo vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.
This one time, worthy Ānanda, worthy Gotama was staying near Vesālī, at the Great Wood, in the hall with the peaked roof.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 14.62
อถ ขฺวาหํ โภ
อานนฺท เยน มหาวนํ กูฏาคารสาลา เยน โส ภวํ โคตโม
เตนุปสงฺกมึ✎ ร่าง
Atha khvāhaṁ, bho ānanda, yena mahāvanaṁ kūṭāgārasālā yena so bhavaṁ gotamo tenupasaṅkamiṁ.
So I went there to see him.
ตตฺร จ ปน โส ภวํ โคตโม อเนกปริยาเยน
ฌานกถํ กเถสิ✎ ร่าง
Tatra ca pana so bhavaṁ gotamo anekapariyāyena jhānakathaṁ kathesi.
And there he spoke about meditation in many ways.
ฌายี เจว โส ภวํ โคตโม อโหสิ ฌานสีโล ๓- จ✎ ร่าง
Jhāyī ceva so bhavaṁ gotamo ahosi jhānasīlī ca.
He meditated, and made a habit of meditating.
สพฺพญฺจ ปน โส ภวํ โคตโม ฌานํ วณฺเณสีติ ฯ✎ ร่าง
Sabbañca pana so bhavaṁ gotamo jhānaṁ vaṇṇesī”ti.
And he praised all kinds of meditation.”