เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 118

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๑๘] ว. ข้าแต่พระอานนท์ผู้เจริญ เป็นอันว่า พระโคดมผู้เจริญ พระองค์นั้น ทรงติเตียนฌานที่ควรติเตียน ทรงสรรเสริญฌานที่ควรสรรเสริญ เอาละ กระผมมีกิจมาก มีกรณียะมาก จะขอลาไปในบัดนี้ ฯ อา. ดูกรพราหมณ์ ขอท่านโปรดสำคัญกาลอันควรในบัดนี้เถิด ต่อนั้น วัสสการพราหมณ์มหาอำมาตย์แห่งมคธรัฐ ชื่นชมยินดีภาษิตของท่านพระอานนท์ แล้ว ลุกจากอาสนะหลีกไป ฯ

mn108:28.1 #

คารยฺหํ กิร โภ อานนฺท โส ภวํ โคตโม ฌานํ ครหิ ปาสํสํ ปสํสิ✎ ร่าง

“Gārayhaṁ kira, bho ānanda, so bhavaṁ gotamo jhānaṁ garahi, pāsaṁsaṁ pasaṁsi.

“Well, worthy Ānanda, it seems that worthy Gotama criticized the kind of meditation that deserves criticism and praised that deserving of praise.

อ้างอิงPTS 3.15 · สยามรัฐ 14.100

mn108:28.2 #

หนฺท จทานิ มยํ โภ อานนฺท คจฺฉาม✎ ร่าง

Handa ca dāni mayaṁ, bho ānanda, gacchāma;

Well, now, worthy Ānanda, I must go.

mn108:28.3 #

พหุกิจฺจา มยํ พหุกรณียาติ ฯ✎ ร่าง

bahukiccā mayaṁ bahukaraṇīyā”ti.

I have many duties, and much to do.”

mn108:28.4 #

ยสฺสทานิ ตฺวํ พฺราหฺมณ กาลํ มญฺญสีติ ฯ✎ ร่าง

“Yassadāni tvaṁ, brāhmaṇa, kālaṁ maññasī”ti.

“Please, brahmin, go at your convenience.”

mn108:28.5 #

อถ โข วสฺสกาโร พฺราหฺมโณ มคธมหามตฺโต อายสฺมโต อานนฺทสฺส ภาสิตํ อภินนฺทิตฺวา อนุโมทิตฺวา อุฏฺฐายาสนา ปกฺกามิ ฯ✎ ร่าง

Atha kho vassakāro brāhmaṇo magadhamahāmatto āyasmato ānandassa bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi.

Then Vassakāra the brahmin, having approved and agreed with what Venerable Ānanda said, rose from his seat and left.