เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 206

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๐๖] ก็ข้อที่พระผู้มีพระภาคตรัสดังนี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรา กล่าวความประพฤติทางใจโดยส่วน ๒ คือ ที่ควรเสพอย่าง ๑ ที่ไม่ควร เสพอย่าง ๑ ทั้ง ๒ อย่างนั้น แต่ละอย่างเป็นความประพฤติทางใจ ด้วยกัน นั่น พระผู้มีพระภาคทรงอาศัยอะไรตรัสแล้ว ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เมื่อ เสพความประพฤติทางใจเช่นใด อกุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง กุศลธรรมย่อมเสื่อมไป ความประพฤติทางใจเช่นนี้ไม่ควรเสพ และเมื่อเสพความประพฤติทางใจเช่นใด อกุศลธรรมย่อมเสื่อมไป กุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง ความประพฤติทางใจเช่นนี้ควร เสพ ฯ

mn114:7.1 #

มโนสมาจารํปหํ ภิกฺขเว ทุวิเธน วทามิ✎ ร่าง

‘Manosamācārampāhaṁ, bhikkhave, duvidhena vadāmi—

‘I say that there are two kinds of mental behavior:

mn114:7.2 #

เสวิตพฺพมฺปิ อเสวิตพฺพมฺปิ✎ ร่าง

sevitabbampi, asevitabbampi;

that which you should cultivate, and that which you should not cultivate.

mn114:7.3 #

ตญฺจ อญฺญมญฺญํ มโนสมาจารนฺติ✎ ร่าง

tañca aññamaññaṁ manosamācāran’ti—

And each of these is a kind of mental behavior.’

mn114:7.4 #

อิติ โข ปเนตํ วุตฺตํ ภควตา✎ ร่าง

iti kho panetaṁ vuttaṁ bhagavatā.

That’s what the Buddha said,

mn114:7.5 #

กิญฺเจตํ ปฏิจฺจ วุตฺตํ ฯ✎ ร่าง

Kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?

but why did he say it?

mn114:7.6 #

ยถารูปํ ภนฺเต มโนสมาจารํ เสวโต อกุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ กุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ เอวรูโป มโนสมาจาโร น เสวิตพฺโพ ฯ✎ ร่าง

Yathārūpaṁ, bhante, manosamācāraṁ sevato akusalā dhammā abhivaḍḍhanti, kusalā dhammā parihāyanti evarūpo manosamācāro na sevitabbo;

You should not cultivate the kind of mental behavior which causes unskillful qualities to grow while skillful qualities decline.

mn114:7.7 #

ยถารูปญฺจ โข ภนฺเต มโนสมาจารํ เสวโต อกุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ กุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ เอวรูโป มโนสมาจาโร น เสวิตพฺโพ ฯ✎ ร่าง

yathārūpañca kho, bhante, manosamācāraṁ sevato akusalā dhammā parihāyanti, kusalā dhammā abhivaḍḍhanti evarūpo manosamācāro sevitabbo.

And you should cultivate the kind of mental behavior which causes unskillful qualities to decline while skillful qualities grow.