เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 226

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๒๖] ดูกรสารีบุตร เมื่อเสพความได้อัตภาพมีรูปอย่างไร อกุศลธรรม จึงเสื่อมไป กุศลธรรมจึงเจริญยิ่ง ดูกรสารีบุตร เพราะบุคคลที่เกิดมา ครองการ ได้อัตภาพอย่างไม่บกพร่อง เป็นผู้สมประกอบเป็นเหตุ อกุศลธรรมจึงเสื่อมไป กุศลธรรมจึงเจริญยิ่ง ฯ ข้อที่เรากล่าวดังนี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรากล่าวความได้อัตภาพโดย ส่วน ๒ คือ ที่ควรเสพอย่าง ๑ ที่ไม่ควรเสพอย่าง ๑ ทั้ง ๒ อย่างนั้น แต่ ละอย่างเป็นความได้อัตภาพด้วยกัน นั่น เราอาศัยเนื้อความดังนี้ กล่าวแล้ว ฯ ดูกรสารีบุตร ธรรมบรรยายที่เรากล่าวโดยย่อ มิได้จำแนกเนื้อความโดย พิสดารนี้แล เธอพึงเห็นเนื้อความโดยพิสดารอย่างนี้ ฯ

mn114:21.4 #

กถํรูปํ สารีปุตฺต อตฺตภาวปฏิลาภํ เสวโต อกุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ กุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ ฯ อพฺยาปชฺฌํ สารีปุตฺต อตฺตภาวปฏิลาภํ อภินิพฺพตฺตสฺส ยโต ปรินิฏฺฐิตภาวาย อกุสลา ธมฺมา ปริหายนฺติ กุสลา ธมฺมา อภิวฑฺฒนฺติ ฯ อตฺตภาวปฏิลาภํปหํ ภิกฺขเว ทุวิเธน วทามิ✎ ร่าง

‘Attabhāvapaṭilābhampāhaṁ, bhikkhave, duvidhena vadāmi—

mn114:21.5 #

เสวิตพฺพมฺปิ อเสวิตพฺพมฺปิ✎ ร่าง

sevitabbampi, asevitabbampi;

mn114:21.6 #

ตญฺจ อญฺญมญฺญํ อตฺตภาวปฏิลาภนฺติ✎ ร่าง

tañca aññamaññaṁ attabhāvapaṭilābhan’ti—

mn114:21.7 #

อิติ ยนฺตํ วุตฺตํ มยา อิทเมตํ ปฏิจฺจ วุตฺตํ ฯ✎ ร่าง

iti yaṁ taṁ vuttaṁ mayā idametaṁ paṭicca vuttaṁ.

mn114:21.8 #

อิมสฺส โข สารีปุตฺต มยา สงฺขิตฺเตน ภาสิตสฺส✎ ร่าง

Imassa kho, sāriputta, mayā saṅkhittena bhāsitassa evaṁ vitthārena attho daṭṭhabbo.