เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 342

เนื้อความทั้งข้อ

[๓๔๒] ดูกรอานนท์ สมณะหรือพราหมณ์ในอดีตกาลไม่ว่าพวกใดๆ ที่ บรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ทั้งหมดนั้น ก็ได้บรรลุสุญญตสมา- *บัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดนี้เองอยู่ สมณะหรือพราหมณ์ในอนาคตกาลไม่ว่าพวก ใดๆ ที่จะบรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ทั้งหมดนั้น ก็จัก บรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดนี้เองอยู่ สมณะหรือพราหมณ์ในบัดนี้ ไม่ว่าพวกใดๆ ที่บรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ทั้งหมดนั้น ย่อมบรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดนี้เองอยู่ ดูกรอานนท์ เพราะ ฉะนั้นแล พวกเธอพึงศึกษาไว้อย่างนี้เถิดว่า เราจักบรรลุสุญญตสมาบัติอัน บริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ฯ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ท่านพระอานนท์จึงชื่นชมยินดี พระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ

mn121:13.1 #

เยปิ ๑- หิ เกจิ อานนฺท อตีตมทฺธานํ สมณา วา@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. สพฺพตฺถ เย ฯ ปิสทฺโท นตฺถิ ฯ พฺราหฺมณา วา ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหรึสุ สพฺเพ เต อิมํเยว ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหรึสุ ฯ✎ ร่าง

Yepi hi keci, ānanda, atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja vihariṁsu, sabbe te imaṁyeva parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja vihariṁsu.

Whatever ascetics and brahmins enter and remain in the pure, ultimate, supreme emptiness—whether in the past, future, or present—all of them enter and remain in this same pure, ultimate, supreme emptiness.

อ้างอิงสยามรัฐ 14.233

mn121:13.2 #

เยปิ หิ เกจิ อานนฺท อนาคตมทฺธานํ สมณา วา พฺราหฺมณา วา ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหริสฺสนฺติ สพฺเพ เต อิมํเยว ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหริสฺสนฺติ ฯ✎ ร่าง

Yepi hi keci, ānanda, anāgatamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja viharissanti, sabbe te imaṁyeva parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja viharissanti.

mn121:13.3 #

เยปิ หิ เกจิ อานนฺท เอตรหิ สมณา วา พฺราหฺมณา วา ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหรนฺติ สพฺเพ เต อิมํเยว ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหรนฺติ ฯ✎ ร่าง

Yepi hi keci, ānanda, etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja viharanti, sabbe te imaṁyeva parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja viharanti.

mn121:13.4 #

ตสฺมาติห อานนฺท ปริสุทฺธํ ปรมานุตฺตรํ สุญฺญตํ อุปสมฺปชฺช วิหริสฺสามาติ✎ ร่าง

Tasmātiha, ānanda, ‘parisuddhaṁ paramānuttaraṁ suññataṁ upasampajja viharissāmā’ti—

So, Ānanda, you should train like this: ‘We will enter and remain in the pure, ultimate, supreme emptiness.’

mn121:13.5 #

เอวญฺหิ โว อานนฺท สิกฺขิตพฺพนฺติ ฯ✎ ร่าง

evañhi vo, ānanda, sikkhitabban”ti.

That’s how you should train.”

mn121:13.6 #

อิทมโวจ ภควา✎ ร่าง

Idamavoca bhagavā.

That is what the Buddha said.

mn121:13.7 #

อตฺตมโน อายสฺมา อานนฺโท ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทีติ ฯ✎ ร่าง

Attamano āyasmā ānando bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.

Satisfied, Venerable Ānanda approved what the Buddha said.

mn121:13.8 #

จูฬสุญฺญตสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ปฐมํ ฯ✎ ร่าง

Cūḷasuññatasuttaṁ niṭṭhitaṁ paṭhamaṁ.

mn122:0.1 #

ม✎ ร่าง

Majjhima Nikāya 122

Middle Discourses 122

mn122:0.2 #

หาสุญฺญตสุตฺต✎ ร่าง

Mahāsuññatasutta

The Longer Discourse on Emptiness

mn122:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงPTS 3.110 · สยามรัฐ 14.234 · ฉัฏฐสังคายนา 14.153 · พุทธชยันตี 12.272