เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 633

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน English (Sujato) อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๓๓] ก็ข้อที่เรากล่าวดังนี้ว่า และพึงทราบการตั้งสติ ๓ ประการที่ พระอริยะเสพ ซึ่งเมื่อเสพชื่อว่า เป็นศาสดาควรเพื่อสั่งสอนหมู่ นั่น เราอาศัย อะไรกล่าวแล้ว ฯ

mn137:21.1 #

ตโย สติปฏฺฐานา ยทริโย เสวติ ยทริโย เสวมาโน สตฺถา คณมนุสาสิตุมรหตีติ✎ ร่าง

‘Tayo satipaṭṭhānā yadariyo sevati, yadariyo sevamāno satthā gaṇamanusāsitumarahatī’ti—

‘The Noble One cultivates the establishment of mindfulness in three cases, by virtue of which they are a Teacher worthy to instruct a group.’

อ้างอิงสยามรัฐ 14.408 · ฉัฏฐสังคายนา 14.269

mn137:21.2 #

อิติ โข ปเนตํ วุตฺตํ ฯ✎ ร่าง

iti kho panetaṁ vuttaṁ;

That’s what I said,

mn137:21.3 #

กิญฺเจตํ ปฏิจฺจ วุตฺตํ ฯ✎ ร่าง

kiñcetaṁ paṭicca vuttaṁ?

but why did I say it?

mn137:22.1 #

—

Idha, bhikkhave, satthā sāvakānaṁ dhammaṁ deseti anukampako hitesī anukampaṁ upādāya:

The first case is when the Teacher teaches Dhamma to his disciples out of kindness and sympathy:

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน