เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 664

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๖๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ในอรณวิภังค์นั้น ความเพียรเครื่องประกอบ ตนให้ลำบาก อันเป็นทุกข์ ไม่ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ นี้เป็นธรรมมีทุกข์ มีความคับใจ มีความแค้นใจ มีความเร่าร้อน เป็นความปฏิบัติ ผิด เพราะฉะนั้น ธรรมนี้จึงยังมีกิเลสต้องรณรงค์ แต่การไม่ตามประกอบความ เพียรเครื่องประกอบตนให้ลำบาก อันเป็นทุกข์ ไม่ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบ ด้วยประโยชน์ นี้เป็นธรรมไม่มีทุกข์ ไม่มีความคับใจ ไม่มีความแค้นใจ ไม่มี ความเร่าร้อน เป็นความปฏิบัติชอบ เพราะฉะนั้น ธรรมนี้จึงไม่มีกิเลสต้องรณรงค์ ฯ

mn139:13.7 #

ตตฺร ภิกฺขเว โย อตฺตกิลมถานุโยโค ทุกฺโข อนริโย อนตฺถสญฺหิโต สทุกฺโข เอโส ธมฺโม สอุปฆาโต สอุปายาโส สปริฬาโห✎ ร่าง

Tatra, bhikkhave, yo attakilamathānuyogo dukkho anariyo anatthasaṁhito, sadukkho eso dhammo saupaghāto saupāyāso sapariḷāho;

Indulging in self-mortification is painful, ignoble, and pointless. It is a principle beset by pain, harm, stress, and fever, and it is the wrong way.

mn139:13.8 #

มิจฺฉาปฏิปทา✎ ร่าง

micchāpaṭipadā.

mn139:13.9 #

ตสฺมา เอโส ธมฺโม สรโณ ฯ✎ ร่าง

Tasmā eso dhammo saraṇo.

That’s why this is a principle beset by strife.

mn139:13.10 #

ตตฺร ภิกฺขเว โย อตฺตกิลมถานุโยคํ อนนุโยโค ทุกฺขํ อนริยํ อนตฺถสญฺหิตํ อทุกฺโข เอโส ธมฺโม อนูปฆาโต อนูปายาโส อปริฬาโห✎ ร่าง

Tatra, bhikkhave, yo attakilamathānuyogaṁ ananuyogo dukkhaṁ anariyaṁ anatthasaṁhitaṁ, adukkho eso dhammo anupaghāto anupāyāso apariḷāho;

Breaking off such indulgence is a principle free of pain, harm, stress, and fever, and it is the right way.

mn139:13.11 #

สมฺมาปฏิปทา✎ ร่าง

sammāpaṭipadā.

mn139:13.12 #

ตสฺมา เอโส ธมฺโม อรโณ ฯ✎ ร่าง

Tasmā eso dhammo araṇo.

That’s why this is a principle free of strife.