เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 737

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๓๗] เมื่อท่านพระสารีบุตรกล่าวแล้วอย่างนี้ อนาถบิณฑิกคฤหบดี ร้องไห้ น้ำตาไหล ขณะนั้นท่านพระอานนท์ได้กล่าวกะอนาถบิณฑิกคฤหบดีดังนี้ ว่า ดูกรคฤหบดี ท่านยังอาลัยใจจดใจจ่ออยู่หรือ ฯ อ. ข้าแต่พระอานนท์ผู้เจริญ กระผมมิได้อาลัย มิได้ใจจดใจจ่อ แต่ ว่ากระผมได้นั่งใกล้พระศาสดาและหมู่ภิกษุที่น่าเจริญใจมาแล้วนาน ไม่เคยได้สดับ ธรรมีกถาเห็นปานนี้ ฯ อา. ดูกรคฤหบดี ธรรมีกถาเห็นปานนี้ มิได้แจ่มแจ้งแก่คฤหัสถ์ผู้นุ่งผ้าขาว แต่แจ่มแจ้งแก่บรรพชิต ฯ อ. ข้าแต่พระสารีบุตรผู้เจริญ ถ้าอย่างนั้น ขอธรรมีกถาเห็นปานนี้ จง แจ่มแจ้งแก่คฤหัสถ์ผู้นุ่งผ้าขาวบ้างเถิด เพราะมีกุลบุตรผู้เกิดมามีกิเลสธุลีในดวงตา น้อย จะเสื่อมคลายจากธรรม จะเป็นผู้ไม่รู้ธรรม โดยมิได้สดับ ฯ ครั้งนั้นแล ท่านพระสารีบุตรและท่านพระอานนท์กล่าวสอนอนาถบิณฑิก คฤหบดีด้วยโอวาทนี้แล้ว จึงลุกจากอาสนะหลีกไป ฯ

mn143:15.1 #

เอวํ วุตฺเต อนาถปิณฺฑิโก คหปติ ปโรทิ อสฺสูนิ ปวตฺเตสิ ฯ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, anāthapiṇḍiko gahapati parodi, assūni pavattesi.

When he said this, Anāthapiṇḍika cried and burst out in tears.

อ้างอิงสยามรัฐ 14.471

mn143:15.2 #

อถ โข อายสฺมา อานนฺโท อนาถปิณฺฑิกํ คหปตึ เอตทโวจ✎ ร่าง

Atha kho āyasmā ānando anāthapiṇḍikaṁ gahapatiṁ etadavoca:

Venerable Ānanda said to him,

mn143:15.3 #

โอเลยฺยาสิ ๔- โข ตฺวํ คหปติ สํสีทิ ๕- โข ตฺวํ คหปตีติ ฯ✎ ร่าง

“olīyasi kho tvaṁ, gahapati, saṁsīdasi kho tvaṁ, gahapatī”ti?

“Are you failing, householder? Are you fading, householder?”

mn143:15.4 #

นาหํ ภนฺเต อานนฺท โอเลยฺยามิ ๖- น✎ ร่าง

“Nāhaṁ, bhante ānanda, olīyāmi, napi saṁsīdāmi;

“No, Honorable Ānanda.

mn143:15.5 #

—

api ca me dīgharattaṁ satthā payirupāsito manobhāvanīyā ca bhikkhū;

But for a long time I have paid homage to the Buddha and the esteemed mendicants.

mn143:15.6 #

—

na ca me evarūpī dhammī kathā sutapubbā”ti.

Yet I have never before heard such a Dhamma talk.”