เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 809

เนื้อความทั้งข้อ

[๘๐๙] พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ท่านพระราหุลจึงชื่นชม ยินดีพระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ ก็แหละเมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสคำเป็นไวยากรณ์นี้อยู่ จิตของท่านพระ- *ราหุลหลุดพ้นแล้วจากอาสวะทั้งหลาย เพราะไม่ถือมั่น และเทวดาหลายพันตนนั้น ได้เกิดดวงตาเห็นธรรมอันปราศจากธุลีหมดมลทินว่า สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้น เป็นธรรมดา สิ่งนั้นล้วนมีความดับไปเป็นธรรมดา ฯ

mn147:9.9 #

อิทมโวจ ภควา✎ ร่าง

Idamavoca bhagavā.

That is what the Buddha said.

mn147:9.10 #

อตฺตมโน อายสฺมา ราหุโล ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทีติ ฯ✎ ร่าง

Attamano āyasmā rāhulo bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.

Satisfied, Venerable Rāhula approved what the Buddha said.

mn147:9.11 #

อิมสฺมิญฺจ ปน เวยฺยากรณสฺมึ ภญฺญมาเน อายสฺมโต ราหุลสฺส อนุปาทาย อาสเวหิ จิตฺตํ วิมุจฺจิ ฯ✎ ร่าง

Imasmiñca pana veyyākaraṇasmiṁ bhaññamāne āyasmato rāhulassa anupādāya āsavehi cittaṁ vimucci.

And while this discourse was being spoken, Rāhula’s mind was freed from defilements by not grasping.

mn147:9.12 #

ตาสญฺจ อเนกานํ เทวตาสหสฺสานํ วิรชํ วีตมลํ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทิ✎ ร่าง

Tāsañca anekānaṁ devatāsahassānaṁ virajaṁ vītamalaṁ dhammacakkhuṁ udapādi:

And the stainless, immaculate vision of the Dhamma arose in those thousands of deities:

mn147:9.13 #

ยงฺกิญฺจิ สมุทยธมฺมํ สพฺพนฺตํ นิโรธธมฺมนฺติ ฯ✎ ร่าง

“yaṁ kiñci samudayadhammaṁ sabbaṁ taṁ nirodhadhamman”ti.

“Everything that is liable to arise is liable to cease.”

mn147:9.14 #

จูฬราหุโลวาทสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ปญฺจมํ ฯ✎ ร่าง

Cūḷarāhulovādasuttaṁ niṭṭhitaṁ pañcamaṁ.

mn148:0.1 #

—

Majjhima Nikāya 148

Middle Discourses 148

mn148:0.2 #

ฉฉกฺกสุตฺต✎ ร่าง

Chachakkasutta

Six By Six

mn148:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงสยามรัฐ 14.509 · ฉัฏฐสังคายนา 14.337 · พุทธชยันตี 12.582