‹ กลับ
สกลิกสูตร
เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค · ข้อ 130 · สํ.สก. ๑๕/๗๘๙ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๓๐] ในครั้งนั้นแล เทวดาอื่นอีก ได้เปล่งอุทานนี้ในสำนักพระผู้มี- *พระภาคว่า ท่านทั้งหลายจงดูสมาธิที่พระสมณโคดมให้เจริญดีแล้ว อนึ่ง จิต พระสมณโคดมให้พ้นดีแล้ว อนึ่ง จิตเป็นไปตามราคะ พระสมณโคดมไม่ให้น้อม ไปเฉพาะแล้ว อนึ่ง จิตเป็นไปตามโทสะ พระสมณโคดมไม่ให้กลับมาแล้ว อนึ่ง จิตพระสมณโคดมหาต้องตั้งใจข่ม ต้องคอยห้ามกันไม่ บุคคลใดพึงสำคัญ พระสมณโคดมผู้เป็นบุรุษนาค เป็นบุรุษสีหะ เป็นบุรุษอาชาไนย เป็นบุรุษองอาจ เป็นบุรุษใฝ่ธุระ เป็นบุรุษฝึกแล้วเห็นปานนี้ว่าเป็นผู้อันตนพึงล่วงเกิน บุคคลนั้น จะเป็นอะไรนอกจากไม่มีตา ฯ เทวดานั้นครั้นกล่าวดังนี้แล้ว ได้กล่าวคาถาทั้งหลายนี้ว่า พราหมณ์ทั้งหลายมีเวทห้า มีตบะ ประพฤติอยู่ตั้งร้อยปี แต่จิตของพราหมณ์เหล่านั้นไม่พ้นแล้วโดยชอบ พราหมณ์ เหล่านั้นมีจิตเลว ย่อมไม่ลุถึงฝั่ง ฯ พราหมณ์เหล่านั้น เป็นผู้อันตัณหาครอบงำแล้ว เกี่ยวข้อง ด้วยพรตและศีล ประพฤติตบะอันเศร้าหมองอยู่ตั้งร้อยปี แต่จิตของพราหมณ์เหล่านั้นไม่พ้นแล้วโดยชอบ พราหมณ์ เหล่านั้นมีจิตเลว ย่อมไม่ลุถึงฝั่ง ฯ ความฝึกฝนย่อมไม่มีแก่บุคคลที่ใคร่มานะ ความรู้ย่อมไม่มี แก่บุคคลที่มีจิตไม่ตั้งมั่น บุคคลผู้เดียวเมื่ออยู่ในป่า ประมาท อยู่แล้ว ไม่พึงข้ามพ้นฝั่งแห่งแดนมัจจุได้ ฯ บุคคลละมานะแล้ว มีจิตตั้งมั่นดีแล้ว มีจิตดี พ้นในธรรม ทั้งปวงแล้ว ผู้เดียว อยู่ในป่า ไม่ประมาทแล้ว บุคคลนั้น พึงข้ามพ้นฝั่งแห่งแดนมัจจุได้ ฯ
เทียบรายประโยค (23 ประโยค)
sn1.38:8.1 #
อถ โข อปรา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ✎ ร่าง
Atha kho aparā devatā bhagavato santike imaṁ udānaṁ udānesi:
Then another deity expressed this heartfelt sentiment in the Buddha’s presence:
อ้างอิงสยามรัฐ 15.40 · พุทธชยันตี 13.52
sn1.38:8.2 #
ปสฺส สมาธึ สุภาวิตํ ๑- จิตฺตญฺจ สุวิมุตฺตํ ๒- น จาภิณตํ ๓-@เชิงอรรถ: ๑ สี. กตฺถจิ สีหฬโปตฺถเก สมาธีติ ปาโฐ น ทิสฺสติ ฯ ม. สุภาวิโต ฯ@๒ ยุ. วิมุตฺตํ ฯ ๓ สี. น วา ปหิณตํ ฯ ยุ. อ. อภิณตํ ฯ น จาปณตํ ๑- น จ สสงฺขารนิคฺคยฺห จาริตวตํ✎ ร่าง
“passa samādhiṁ subhāvitaṁ cittañca suvimuttaṁ, na cābhinataṁ na cāpanataṁ na ca sasaṅkhāraniggayhavāritagataṁ.
“See, his immersion is so well developed, and his mind is so well freed—not leaning forward or pulling back, and not held in place by forceful suppression.
sn1.38:8.3 #
โย เอวรูปํ ปุริสนาคํ ปุริสสีหํ ปุริสอาชานียํ ปุริสนิสภํ ปุริสโธรยฺหํ ปุริสทนฺตํ อติกฺกมิตพฺพํ มญฺเญยฺย กิมญฺญตฺร อทสฺสนาติ ฯ✎ ร่าง
Yo evarūpaṁ purisanāgaṁ purisasīhaṁ purisaājānīyaṁ purisanisabhaṁ purisadhorayhaṁ purisadantaṁ atikkamitabbaṁ maññeyya kimaññatra adassanā”ti.
If anyone imagines that they can overcome such an elephant of a man, a lion of a man, a thoroughbred of a man, a boss bull of a man, a behemoth of a man, a tamed man—what is that but a failure to see?”
sn1.38:9.1 #
ปญฺจเวทา สตํ สมํ✎ ร่าง
“Pañcavedā sataṁ samaṁ,
“Learned in the five branches of Vedic lore,
sn1.38:9.2 #
ตปสฺสี พฺราหฺมณา จรํ✎ ร่าง
Tapassī brāhmaṇā caraṁ;
brahmins practice fervent mortification for a full century.
sn1.38:9.3 #
จิตฺตญฺจ เนสํ น สมฺมา วิมุตฺตํ✎ ร่าง
Cittañca nesaṁ na sammā vimuttaṁ,
But their minds are not properly freed,
sn1.38:9.4 #
หีนตฺตรูปา น ปารงฺคมา เตติ ๓- ฯ✎ ร่าง
Hīnattharūpā na pāraṅgamā te.
for those of base character don’t cross to the far shore.
sn1.38:10.1 #
ตณฺหาธิปนฺนา วตฺตสีลพทฺธา✎ ร่าง
Taṇhādhipannā vatasīlabaddhā,
Seized by craving, attached to precept and observance,
sn1.38:10.2 #
ลูขํ ตปํ วสฺสสตํ จรนฺตา✎ ร่าง
Lūkhaṁ tapaṁ vassasataṁ carantā;
they practice rough and fervent mortification for a hundred years.
sn1.38:10.3 #
จิตฺตญฺจ เยสํ น สมฺมา วิมุตฺตํ✎ ร่าง
Cittañca nesaṁ na sammā vimuttaṁ,
But their minds are not properly freed,
sn1.38:10.4 #
หีนตฺตรูปา น ปารงฺคมา เตติ ๔- ฯ✎ ร่าง
Hīnattharūpā na pāraṅgamā te.
for those of base character don’t cross to the far shore.
sn1.38:11.1 #
น มานกามสฺส ทโม อิธตฺถิ✎ ร่าง
Na mānakāmassa damo idhatthi,
Someone who’s fond of conceit can’t be tamed,
sn1.38:11.2 #
น โมนมตฺถิ อสมาหิตสฺส✎ ร่าง
Na monamatthi asamāhitassa;
and someone without immersion can’t be a sage.
sn1.38:11.3 #
เอโก อรญฺเญ วิหรมฺปมตฺโต✎ ร่าง
Eko araññe viharaṁ pamatto,
Living negligent alone in the wilderness,
sn1.38:11.4 #
น มจฺจุเธยฺยสฺส ตเรยฺย ปารนฺติ ฯ✎ ร่าง
Na maccudheyyassa tareyya pāran”ti.
they can’t cross beyond Death’s dominion.”
sn1.38:12.1 #
มานํ ปหาย สุสมาหิตตฺโต✎ ร่าง
“Mānaṁ pahāya susamāhitatto,
“Having given up conceit, serene within oneself,
sn1.38:12.2 #
สุเจตโส สพฺพธิ วิปฺปมุตฺโต✎ ร่าง
Sucetaso sabbadhi vippamutto;
with a good heart, everywhere free;
sn1.38:12.3 #
เอโก อรญฺเญ วิหรํ อปฺปมตฺโต✎ ร่าง
Eko araññe viharamappamatto,
living diligent alone in the wilderness,
sn1.38:12.4 #
ส มจฺจุเธยฺยสฺส ตเรยฺย ปารนฺติ ฯ✎ ร่าง
Sa maccudheyyassa tareyya pāran”ti.
they cross beyond Death’s dominion.”
sn1.39:0.1 #
✎ ร่าง
Saṁyutta Nikāya 1.39
Linked Discourses 1.39
sn1.39:0.2 #
วมํ✎ ร่าง
4. Satullapakāyikavagga
4. The Host of a Hundred Felicities
sn1.39:0.3 #
ปฐมปชฺชุนฺนธีตุสุตฺต✎ ร่าง
Paṭhamapajjunnadhītusutta
With Pajjunna’s Daughter (1st)
sn1.39:1.1 #
✎ ร่าง
Evaṁ me sutaṁ—
So I have heard.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.41
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน