เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 294

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๙๔] วันหนึ่งเป็นวันอุโบสก ๑๕ ค่ำ ชันตุเทพบุตรเข้าไปหาพวกภิกษุ เหล่านั้นถึงที่อยู่ ครั้นแล้วจึงได้กล่าวกะภิกษุเหล่านั้นด้วยคาถาทั้งหลายว่า ครั้งก่อน พวกภิกษุผู้เป็นสาวกพระโคดมเป็นอยู่ง่าย (เลี้ยง ง่าย) ไม่เป็นผู้มักได้แสวงหาบิณฑบาต ไม่มักได้ที่นอน ที่นั่ง ฯ ท่านรู้ว่าสิ่งทั้งปวงในโลกเป็นของไม่เที่ยง กระทำที่สุดแห่ง ทุกข์ได้ ฯ ส่วนท่านเหล่านี้ ทำตนให้เป็นคนเลี้ยงยากเหมือนชาวบ้านที่ โกงเขากิน กินๆ แล้วก็นอน เที่ยวประจบไปในเรือนของ คนอื่น ฯ ข้าพเจ้าขอทำอัญชลีต่อท่าน ขอพูดกะท่านบางพวกในที่นี้ว่า พวกท่านถูกเขาทอดทิ้งหมดที่พึ่ง เป็นเหมือนเปรต ฯ ที่ข้าพเจ้ากล่าวนี้หมายเอาบุคคลจำพวกที่ประมาทอยู่ ส่วน ท่านพวกใดไม่ประมาทอยู่ ข้าพเจ้าขอนมัสการท่านพวกนั้น ฯ

sn2.25:2.1 #

อถ โข ชนฺตุ เทวปุตฺโต ตทหุโปสเถ ปณฺณรเส ๑- เยน เต ภิกฺขู เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา เต ภิกฺขู คาถาหิ อชฺฌภาสิ✎ ร่าง

Atha kho jantu devaputto tadahuposathe pannarase yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi:

Then on the fifteenth day sabbath the godling Jantu went up to those mendicants and addressed them in verse:

อ้างอิงสยามรัฐ 15.87

sn2.25:3.1 #

สุขชีวิโน ปุเร อาสุํ✎ ร่าง

“Sukhajīvino pure āsuṁ,

“The mendicants used to live happily,

sn2.25:3.2 #

ภิกฺขู โคตมสาวกา✎ ร่าง

bhikkhū gotamasāvakā;

as disciples of Gotama.

sn2.25:3.3 #

อนิจฺฉา ปิณฺฑเมสนา✎ ร่าง

Anicchā piṇḍamesanā,

Desireless they sought alms;

sn2.25:3.4 #

อนิจฺฉา สยนาสนํ✎ ร่าง

anicchā sayanāsanaṁ;

desireless they used their lodgings.

sn2.25:3.5 #

โลเก อนิจฺจตํ ญตฺวา✎ ร่าง

Loke aniccataṁ ñatvā,

Knowing that the world was impermanent

sn2.25:3.6 #

ทุกฺขสฺสนฺตมกํสุ เต✎ ร่าง

dukkhassantaṁ akaṁsu te.

they made an end of suffering.

sn2.25:4.1 #

ทุปฺโปสํ กตฺวา อตฺตานํ✎ ร่าง

Dupposaṁ katvā attānaṁ,

But now they’ve made themselves hard to look after,

อ้างอิงพุทธชยันตี 13.118

sn2.25:4.2 #

คาเม คามณิกา วิย✎ ร่าง

gāme gāmaṇikā viya;

like chiefs in a village.

sn2.25:4.3 #

ภุตฺวา ภุตฺวา นิปชฺชนฺติ✎ ร่าง

Bhutvā bhutvā nipajjanti,

They eat and eat and then lie down,

sn2.25:4.4 #

ปราคาเรสุ มุจฺฉิตา✎ ร่าง

parāgāresu mucchitā.

passed out in the homes of others.

sn2.25:5.1 #

สํฆสฺส อญฺชลึ กตฺวา✎ ร่าง

Saṅghassa añjaliṁ katvā,

Having raised my cupped palms to the Saṅgha,

sn2.25:5.2 #

อิเธกจฺเจ วทามหํ✎ ร่าง

idhekacce vadāmahaṁ;

I speak here only about certain people.

sn2.25:5.3 #

อปวิฏฺฐา ๒- อนาถา เต✎ ร่าง

Apaviddhā anāthā te,

They’re dregs, with no protector,

sn2.25:5.4 #

ยถา เปตา ตเถว เต✎ ร่าง

yathā petā tatheva te.

just like those who have passed away.

sn2.25:6.1 #

เย โข ปมตฺตา วิหรนฺติ✎ ร่าง

Ye kho pamattā viharanti,

I’m speaking about

sn2.25:6.2 #

เต เม สนฺธาย ภาสิตํ✎ ร่าง

te me sandhāya bhāsitaṁ;

those who live negligently.

sn2.25:6.3 #

เย อปฺปมตฺตา วิหรนฺติ✎ ร่าง

Ye appamattā viharanti,

To those who live diligently

sn2.25:6.4 #

นโม เตสํ กโรมหนฺติ ฯ ฉฏ✎ ร่าง

namo tesaṁ karomahan”ti.

I pay homage.”

sn2.26:0.1 #

ฺฐํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 2.26

Linked Discourses 2.26

sn2.26:0.2 #

—

3. Nānātitthiyavagga

3. Various Sectarians

sn2.26:0.3 #

โรหิตสฺสสุตฺตํ✎ ร่าง

Rohitassasutta

With Rohitassa