กถญฺจ มหาราช ปุคฺคโล ตโม ตมปรายโน โหติ ฯ✎ ร่าง
Kathañca, mahārāja puggalo tamotamaparāyano hoti?
And how is an individual dark and bound for darkness?
อ้างอิงพุทธชยันตี 13.172
อิธ มหาราช เอกจฺโจ ปุคฺคโล นีเจ กุเล ปจฺฉาชาโต โหติ
จณฺฑาลกุเล วา เวณกุเล วา เนสาทกุเล วา รถการกุเล วา
ปุกฺกุสกุเล วา ทฬิทฺเท อปฺปนฺนปานโภชเน กสิรวุตฺติเก ยตฺถ
กสิเรน ฆาสจฺฉาโท ลพฺภติ ฯ✎ ร่าง
Idha, mahārāja, ekacco puggalo nīce kule paccājāto hoti, caṇḍālakule vā venakule vā nesādakule vā rathakārakule vā pukkusakule vā dalidde appannapānabhojane kasiravuttike, yattha kasirena ghāsacchādo labbhati.
It’s when an individual is reborn in a low family—a family of corpse-workers, bamboo-workers, hunters, chariot-makers, or scavengers—poor, with little to eat or drink, where life is tough, and food and shelter are hard to find.
โส จ โหติ ทุพฺพณฺโณ ทุทฺทสฺสิโก
โอโกฏิมโก พหฺวาพาโธ กาโณ วา กุณี วา ขญฺโช วา ปกฺขหโต
วา น ลาภี อนฺนสฺส วตฺถสฺส ยานสฺส มาลาคนฺธวิเลปนสฺส
เสยฺยาวสถปทีเปยฺยสฺส ฯ✎ ร่าง
So ca hoti dubbaṇṇo duddasiko okoṭimako bavhābādho kāṇo vā kuṇī vā khañjo vā pakkhahato vā, na lābhī annassa pānassa vatthassa yānassa mālāgandhavilepanassa seyyāvasathapadīpeyyassa.
And they’re ugly, unsightly, deformed, sickly—one-eyed, crippled, lame, or half-paralyzed. They don’t get to have food, drink, clothes, and vehicles; garlands, fragrance, and makeup; or bed, house, and lighting.
โส กาเยน ทุจฺจริตํ จรติ วาจาย ทุจฺจริตํ
จรติ มนสา ทุจฺจริตํ จรติ ฯ✎ ร่าง
So kāyena duccaritaṁ carati, vācāya duccaritaṁ carati, manasā duccaritaṁ carati.
And they do bad things by way of body, speech, and mind.
โส กาเยน ทุจฺจริตํ จริตฺวา
วาจาย ทุจฺจริตํ จริตฺวา มนสา ทุจฺจริตํ จริตฺวา กายสฺส เภทา
ปรมฺมรณา อปายํ ทุคฺคตึ วินิปาตํ นิรยํ อุปปชฺชติ ฯ✎ ร่าง
So kāyena duccaritaṁ caritvā vācāya duccaritaṁ caritvā manasā duccaritaṁ caritvā, kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjati.
When their body breaks up, after death, they’re reborn in a place of loss, a bad place, the underworld, hell.
เสยฺยถาปิ
มหาราช ปุริโส อนฺธการา วา อนฺธการํ คจฺเฉยฺย ตมา วา
ตมํ คจฺเฉยฺย โลหิตมลา วา โลหิตมลํ คจฺเฉยฺย✎ ร่าง
Seyyathāpi, mahārāja, puriso andhakārā vā andhakāraṁ gaccheyya, tamā vā tamaṁ gaccheyya, lohitamalā vā lohitamalaṁ gaccheyya.
This individual is like someone who goes from darkness to darkness, from blackness to blackness, from bloodstain to bloodstain.
อ้างอิงสยามรัฐ 15.137
ตถูปมาหํ
มหาราช อิมํ ปุคฺคลํ วทามิ ฯ✎ ร่าง
Tathūpamāhaṁ, mahārāja, imaṁ puggalaṁ vadāmi.
เอวํ โข มหาราช ปุคฺคโล
ตโม ตมปรายโน โหติ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ kho, mahārāja, puggalo tamotamaparāyano hoti.
That’s how an individual is dark and bound for darkness.