เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 477

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๗๗] พระผู้มีพระภาคตรัสกะมารด้วยพระคาถาว่า ภูเขาทองคำล้วนมีสีสุก ถึงสองเท่าก็ยังไม่พอแก่บุคคลคน หนึ่ง บุคคลทราบดังนี้แล้ว พึงประพฤติสงบ ผู้ใดได้เห็น ทุกข์มีกามเป็นเหตุแล้วไฉนผู้นั้นจะพึงน้อมใจไปในกามเล่า บุคคลทราบอุปธิว่า เป็นเครื่องข้องในโลกแล้ว พึงศึกษาเพื่อ กำจัดอุปธินั้นเสีย ฯ ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์ เสียใจว่า พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักเรา พระสุคตทรงรู้จักเรา ดังนี้ จึงได้หายไปในที่นั้นนั่นเอง ฯ ปาสาณสูตรที่ ๑ สีหสูตรที่ ๒ สกลิกสูตรที่ ๓ ปฏิรูปสูตรที่ ๔ มานส สูตรที่ ๕ ปัตตสูตรที่ ๑ อายตนสูตรที่ ๗ ปิณฑิกสูตรที่ ๘ กัสสกสูตรที่ ๙ กับรัชชสูตร ครบ ๑๐ ฯ

sn4.20:3.1 #

ปพฺพตฺตสฺส สุวณฺณสฺส✎ ร่าง

“Pabbatassa suvaṇṇassa,

“Take a golden mountain,

sn4.20:3.2 #

ชาตรูปสฺส เกวลา✎ ร่าง

jātarūpassa kevalo;

entirely of native gold, and double it—

sn4.20:3.3 #

ทฺวิตาว นาลเมกสฺส✎ ร่าง

Dvittāva nālamekassa,

it’s still not enough for one!

sn4.20:3.4 #

อิติ วิทฺธา ๖- สมญฺจเร✎ ร่าง

iti vidvā samañcare.

Knowing this, live a moral life.

sn4.20:4.1 #

โย ทุกฺขมทฺทกฺขิ ยโตนิทานํ✎ ร่าง

Yo dukkhamaddakkhi yatonidānaṁ,

When a personage has seen where suffering comes from

อ้างอิงพุทธชยันตี 13.214

sn4.20:4.2 #

กาเมสุ โส ชนฺตุ กถํ นเมยฺย✎ ร่าง

Kāmesu so jantu kathaṁ nameyya;

how could they incline towards sensual pleasures?

sn4.20:4.3 #

อุปธึ วิทิตฺวาน สงฺโคติ โลเก✎ ร่าง

Upadhiṁ viditvā saṅgoti loke,

Realizing that attachment is a chain in the world,

sn4.20:4.4 #

ตสฺเสว ชนฺตุ วินยาย สิกฺเขติ ฯ✎ ร่าง

Tasseva jantu vinayāya sikkhe”ti.

a personage would train to remove it.”

sn4.20:5.1 #

อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ ภควา ชานาติ มํ สุคโตติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ✎ ร่าง

Atha kho māro pāpimā “jānāti maṁ bhagavā, jānāti maṁ sugato”ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Then Māra the Wicked, thinking, “The Buddha knows me! The Holy One knows me!” miserable and sad, vanished right there.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.171

sn4.20:5.2 #

ทุติโย วคฺโค ฯ✎ ร่าง

Dutiyo vaggo.

sn4.20:6.0 #

ตสฺสุทฺทานํ✎ ร่าง

Tassuddānaṁ

sn4.20:6.1 #

ปาสาโณ สีโห สกลิกํ✎ ร่าง

Pāsāṇo sīho sakalikaṁ,

sn4.20:6.2 #

ปฏิรูปญฺจ มานสํ✎ ร่าง

Patirūpañca mānasaṁ;

sn4.20:6.3 #

ปตฺตํ อายตนํ ปิณฺฑํ✎ ร่าง

Pattaṁ āyatanaṁ piṇḍaṁ,

sn4.20:6.4 #

กสฺสกํ รชฺเชน เต ทสาติ ฯ✎ ร่าง

Kassakaṁ rajjena te dasāti.

sn4.21:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 4.21

Linked Discourses 4.21

sn4.21:0.2 #

ตติยวคฺโค ตติโย ----- ปฐมํ✎ ร่าง

3. Tatiyavagga

3. Māra

sn4.21:0.3 #

สมฺพหุลสุตฺต✎ ร่าง

Sambahulasutta

Several

sn4.21:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Evaṁ me sutaṁ—

So I have heard.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.172 · ฉัฏฐสังคายนา 23.139