เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 508

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๐๘] ลำดับนั้น มารธิดา คือนางตัณหา นางอรดี นางราคา จึง หลีกออกไป ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วร่วมคิดกันอย่างนี้ว่า ความประสงค์ของ บุรุษมีต่างๆ กันแล อย่ากระนั้นเลย พวกเราควรนิรมิตเพศเป็นนางกุมาริกาคน ละร้อยๆ ฯ ลำดับนั้น มารธิดา คือ นางตัณหา นางอรดี นางราคา จึงพากันนิรมิต เพศเป็นนางกุมาริกาคนละร้อยๆ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ แล้ว กราบทูลพระผู้มีพระภาคอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระสมณะ พวกหม่อมฉันจะขอบำเรอ พระบาทของพระองค์ ฯ พระผู้มีพระภาคมิได้ทรงใส่พระทัยถึงถ้อยคำของมารธิดา เพราะพระองค์ ทรงน้อมพระทัยไปในความสิ้นอุปธิกิเลสอย่างยอดเยี่ยม ฯ

sn4.25:5.1 #

อถ โข ตณฺหา จ อรตี จ ราคา จ มารธีตโร เอกมนฺตํ อปกฺกมฺม เอวํ สมจินฺเตสุํ✎ ร่าง

Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekamantaṁ apakkamma evaṁ samacintesuṁ:

Then Craving, Malignancy, and Lust withdrew to one side to think up a plan.

sn4.25:5.2 #

อุจฺจาวจา โข ปุริสานํ อธิปฺปายา✎ ร่าง

“uccāvacā kho purisānaṁ adhippāyā.

“Men have a diverse spectrum of tastes.

sn4.25:5.3 #

ยนฺนูน มยํ เอกสตเอกสตํ กุมารีวณฺณสตํ อภินิมฺมิเนยฺยามาติ ฯ✎ ร่าง

Yannūna mayaṁ ekasataṁ ekasataṁ kumārivaṇṇasataṁ abhinimmineyyāmā”ti.

Why don’t we each manifest in the form of a hundred young maidens?”

sn4.25:5.4 #

อถ โข ตณฺหา จ อรตี จ ราคา จ มารธีตโร เอกสตเอกสตํ กุมารีวณฺณสตํ อภินิมฺมินิตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจุํ✎ ร่าง

Atha kho taṇhā ca arati ca ragā ca māradhītaro ekasataṁ ekasataṁ kumārivaṇṇasataṁ abhinimminitvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

So that’s what they did. Then they went up to the Buddha and said to him,

sn4.25:5.5 #

ปาเท เต สมณ ปริจาเรมาติ ฯ✎ ร่าง

“pāde te, samaṇa, paricāremā”ti.

“We serve at your feet, ascetic.”

sn4.25:5.6 #

ตมฺปิ ภควา น มนสากาสิ ยถาตํ อนุตฺตเร อุปธิสงฺขเย วิมุตฺโต ฯ✎ ร่าง

Tampi bhagavā na manasākāsi, yathā taṁ anuttare upadhisaṅkhaye vimutto.

But the Buddha still ignored them, since he was freed with the supreme ending of attachments.