เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 717

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน English (Sujato) อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๑๗] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า บุคคลหาชื่อว่าเป็นภิกษุเพียงด้วยการขอคนอื่นไม่ บุคคล สมาทานธรรมเป็นพิษ หาชื่อว่าเป็นภิกษุได้ไม่ ผู้ใดในโลก นี้ละบุญและบาปเสียแล้ว ประพฤติพรหมจรรย์ด้วยการ พิจารณา ผู้นั้นแลชื่อว่าเป็นภิกษุ ฯ

sn7.20:2.2 #

น เตน ภิกฺขโก โหติ ยาวตา ภิกฺขเต ปเร✎ ร่าง

yāvatā bhikkhate pare;

just by begging alms from others.

sn7.20:2.3 #

วิสฺสํ ธมฺมํ สมาทาย✎ ร่าง

Vissaṁ dhammaṁ samādāya,

One who has undertaken domestic duties

sn7.20:2.4 #

ภิกฺขุ โหติ น ตาวตา✎ ร่าง

bhikkhu hoti na tāvatā.

has not yet become a mendicant.

sn7.20:3.1 #

โยธ ปุญฺญญฺจ ปาปญฺจ ปว✎ ร่าง

Yodha puññañca pāpañca,

But one living a spiritual life

อ้างอิงสยามรัฐ 15.268

sn7.20:3.2 #

าเหตฺวา ๑- พฺรหฺมจริยํ✎ ร่าง

bāhitvā brahmacariyaṁ;

who has banished both merit and evil,

sn7.20:3.3 #

สงฺขาย โลเก จรติ✎ ร่าง

Saṅkhāya loke carati,

and wanders having appraised the world,

sn7.20:3.4 #

ส เว ภิกฺขูติ วุจฺจตีติ ฯ✎ ร่าง

sa ve bhikkhūti vuccatī”ti.

is said to be a mendicant.”

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน