เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๗๙๐] ครั้งนั้นแล เทวดาผู้สิงอยู่ในแนวป่านั้น มีความเอ็นดู ใคร่
ประโยชน์ หวังจะให้ภิกษุนั้นสังเวช จึงเข้าไปหาถึงที่อยู่ ครั้นแล้วได้กล่าวกะภิกษุ
นั้นด้วยคาถาว่า
ท่านถูกวิตกกิน เพราะมนสิการไม่แยบคาย ท่านจงละ
มนสิการไม่แยบคายเสีย และจงใคร่ครวญโดยแยบคาย ท่าน
ปรารภพระศาสดาพระธรรม พระสงฆ์ และศีลของตนแล้ว
จะบรรลุความปราโมทย์ ปีติและสุขโดยไม่ต้องสงสัย แต่นั้น
ท่านจักเป็นผู้มากด้วยความปราโมทย์ จักกระทำที่สุดแห่ง
ทุกข์ได้ ฯ
ลำดับนั้นแล ภิกษุนั้น เป็นผู้อันเทวดานั้นให้สังเวชถึงซึ่งความสลดใจ
แล้วแล ฯ
▴ ย่อ
อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา
ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา
เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ
อชฺฌภาสิ✎ ร่าง
Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṁ bhikkhuṁ saṁvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ gāthāhi ajjhabhāsi:
The deity haunting that forest had sympathy for that mendicant, and wanted what’s best for them. So they approached that mendicant wanting to stir them up, and addressed them in verse:
อโยนิโส มนสิการา✎ ร่าง
“Ayoniso manasikārā,
“Because of irrational application of mind,
อ้างอิง สยามรัฐ 15.299
โส ๑- วิตกฺเกหิ ขชฺชสิ✎ ร่าง
so vitakkehi khajjasi;
you’re consumed by your thoughts.
อโยนิโส ปฏินิสฺสชฺช✎ ร่าง
Ayoniso paṭinissajja,
When you’ve given up irrationality,
โยนิโส อนุวิจินฺตย✎ ร่าง
yoniso anucintaya.
make sure your thoughts are rational.
สตฺถารํ ธมฺมํ อารพฺภ✎ ร่าง
Satthāraṁ dhammamārabbha,
Thinking about the Teacher, the teaching,
สงฺฆํ สีลานิ วตฺตโน✎ ร่าง
saṅghaṁ sīlāni attano;
the Saṅgha, and your own ethics,
อธิคจฺฉสิ ปาโมชฺชํ✎ ร่าง
Adhigacchasi pāmojjaṁ,
you’ll find gladness,
ปีติสุขมสํสยํ✎ ร่าง
pītisukhamasaṁsayaṁ;
and rapture and bliss as well, no doubt.
ตโต ปามุชฺชพหุโล✎ ร่าง
Tato pāmojjabahulo,
And when you’re full of joy,
ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสสีติ ฯ✎ ร่าง
dukkhassantaṁ karissasī”ti.
you’ll make an end to suffering.”
อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ
ท✎ ร่าง
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.
Impelled by that deity, that mendicant was struck with a sense of urgency.
ฺ✎ ร่าง
Saṁyutta Nikāya 9.12
Linked Discourses 9.12
วาทสมํ✎ ร่าง
1. Vanavagga
1. In the Woods
มชฺฌนฺติกสุตฺตํ✎ ร่าง
Majjhanhikasutta
Midday